MODEL WORKSHOP

Fall of The Reich, Berlin 1945 part 7

2011-12-13T17:02:00.002+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 7

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

หลังจากที่เพนท์ฟิกเกอร์เสร็จ ก็ไปทำสีเพิ่มส่วนของอิฐที่โรยเข้าไปในฉาก ให้สีทั้งหมดดูกลมกลืนกันครับ แล้วก็ทำคราบสกปรกต่างๆรวมถึงการ Wash ด้วยสีน้ำมัน เพิ่มสายไฟ ที่พาดมาจากตัวตึกด้วยการยืดพลาสติกแล้วค่อยๆติดด้วยกาวช้าง จากนั้นก็ทำคราบฝุ่นด้วยสีฝุ่นแบบแท่ง ผสมกับ pigment ของ MIG ครับ ที่เห็นเป็นฝุ่นเม็ดๆนั้น ทำโดยวิธีใช้ thinner for wash หรือ pigment fixer ของ MIG (หรือจะใช้ turpentine หรือ ทินเนอร์ X-20 ของ Tamiya ก็ได้ครับ)ทาชโลมลงไปในบริเวณที่ต้องการให้ชุ่มๆก่อน แล้วเอาพุ่กันแห้งๆ จุ่มที่สีฝุ่น หรือ pigment แล้วเอาไปเคาะด้วยนิ้ว ให้สีมันกระเด็นลงไป ก็จะได้เอฟเฟ็คของสีแบบเม็ดๆอย่างที่เห็นครับ หลังจากนั้นก็พ่นเคลียร์ด้านคลุมทั้งหมด แล้วจึงเอาพลาสติกใสมาตัดเป็นเศษกระจก ขั้นสุดท้ายก็เอาไม้บัลซ่ามาตัดทำกรอบฐานไม้ และทาเคลือบผิวไม้ด้วยแชล๊คอีกทีเพื่อความสวยงาม ก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์ครับ

ภาพผลงานโดยรวม

Fall of The Reich, Berlin 1945 part 6

2011-12-13T16:53:00.003+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 6

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

วิธีการเพนท์สีชุดแบบสีพื้นและสีลายพราง

การเพนท์สีชุดแบบสีพื้นสีเดียว วิธีของผมจะเป็นการทำสีแบบลงพื้นสีเข้มไว้ก่อน แล้วค่อยๆผสมให้สีอ่อนขึ้นแล้วทาเกลี่ยเพิ่มน้ำหนักทีละชั้น บางครั้งอาจจะต้องทาเพิ่มน้ำหนักถึง 3-4 รอบ ครับ แล้วแต่น้ำหนักของสีที่ต้องการ ยิ่งทาหลายรอบ ความกลมกลืนของสีก็จะยิ่งมากครับ สาเหตุที่ต้องทำแบบนี้เพราะสีเชื้อทินเนอร์นั้น เวลาทาลงบนพื้นผิว มันจะไม่ผสมไปกับสีแรกที่ลงไว้ ถ้าเราลงสีพื้นไว้เข้ม แล้วเอาสีที่อ่อนกว่ามาทาลงไปเลย สีก็จะตัดกันชัดเจน แต่ถ้าผสมให้สีอ่อนขึ้นทีละนิด แล้วทาทับไปทีละชั้น ความกลมกลืนของสีก็จะมีมากกว่าครับ และจะทำให้ สีของชุดนั้นดูนุ่มนวลเหมือนผ้ามากขึ้น ไม่แข็งครับ

ส่วนเทคนิคในการทานั้น สำคัญอยู่ที่การผสมสีกับทินเนอร์และการเลือกใช้พู่กันครับ ถ้าเราผสมสีข้นเกินไป เวลาทาสีก็จะหนืดและเกลี่ยสีได้ยาก แต่ถ้าผสมทินเนอร์เยอะเกินไป เวลาทาทินเนอร์ก็จะไปกัดสีพื้นที่ลงไว้ ทำให้สีไม่เรียบครับ ดังนั้นเวลาผสมสี ให้ค่อยๆหยดทินเนอร์ทีละนิดครับ พอทาไปสักพักแล้วรู้สึกว่าสีมันข้นขึ้น ก็หยดทินเนอร์เพิ่มเข้าไปใหม่ ส่วนพู่กันนั้นพื้นที่ใหญ่ๆใช้เบอร์ 1-2 ครับ ส่วนเบอร์ 0 และ 0 พิเศษ เอาไว้ทาเกลี่ยแบบเน้นน้ำหนักและทาเก็บรายละเอียดพวกตะเข็บต่างๆ

เริ่มแรกเลยลองพื้นก่อนด้วยสีกากีเบอร์ 55 ผสมดำครับ สีกันเซ่เวลาแห้งแล้วจะค่อนข้างเงา ต้องผสมเคลียร์ด้านไปด้วยถึงจะดีขึ้นครับ แต่ผมขี้เกียจสีก็เลยออกมาดูเงาๆ รูปด้านซ้ายคือรองพื้นไว้แล้วครับ รูปด้านขวาทาเกลี่ยไปบางส่วนเช่นตรงชายเสื้อด้านหลังและแขนขวา ด้วยสีพื้นที่ผสมไว้แล้วเติมสีเบอร์ 55 ลงไปหน่อยนึงให้สีสว่างขึ้น จากนั้นก็ทาตามสันนูนบนตัวเสื้อ ถ้ายังนึกไม่ออกว่าต้องทาตรงไหน ใช้การดรายบรัชก่อนก็ได้ครับ ส่วนที่นูนจะเด่นขึ้นมา แล้วเราค่อยมาทาเกลี่ยซ้ำไปอีกที ในขั้นแรกนี้ก็ใช้พู่กันเบอร์ 1-2 ครับ ลงสีแบบหยาบๆ เพื่อกำหนดแสงเงา

จากนั้นก็นำสีเบอร์ 55 มาผสมเพิ่มลงไปให้สว่างขึ้นอีกนิดนึงมาทาเพิ่มน้ำหนักสีเป็นชั้นที่ 2 (รูปด้านซ้าย) วิธีการทาเกลี่ยสีของผม จะเป็นการทาแบบกึ่งๆดรายบรัชครับ คือเอาพู่กันจุ่มสี แล้วซับกับทิชชู่ ให้สีติดอยู่ไม่มาก พอนำไปทาแล้วลาก สีจะเข้มจากตรงจุดแรกและไปอ่อนที่ตรงปลายของการลากครับ
ซึ่งสีสูตรทินเนอร์จะแห้งไว ดังนั้นจึงต้องค่อยๆทาเกลี่ยตามสันนูนทีละส่วนๆครับ ส่วนรูปด้านขวา เอาสีเบอร์ 55 ผสมเพิ่มลงไปอีกและเติมด้วยสีขาวอีกนิดนึง ให้สว่างมากขึ้น และทาเพิ่มน้ำหนักสีเป็นชั้นที่ 3 ในขั้นนี้ก็จะใช้พู่กันที่เล็กขึ้นคือเบอร์ 0 เพื่อทาเกลี่ยแบบเน้นน้ำหนักครับ ตรงส่วนที่เป็นตะเข็บของเสื้ออย่างตรงแขน ก็จะทาแบบเว้นส่วนนั้นไว้ครับ

ขั้นสุดท้ายก็เอาสีขาวมาผสมเพิ่มไปอีกนิดหน่อย แล้วมาทาเกลี่ยเพิ่มน้ำหนักชั้นที่ 4 ในขั้นนี้ก็จะใช้พู่กันเบอร์ 0 ค่อยๆทาเกลี่ยแบบเน้นน้ำหนักอีกครั้งครับ แต่ไม่ต้องทาหมดทุกส่วน เน้นเฉพาะส่วนสันนูนที่สูงที่สุดของรอยยับ ในส่วนที่เป็นเงามืดอย่างใต้แขน หรือชายเสื้อเหนือเข็มขัด ก็จะเว้นเอาไว้ครับ สำหรับส่วนที่อยู่ด้านบนและโดนแสงมากๆอย่างบริเวณ บ่า หัวไหล่ หน้าอก และท่อนแขนด้านบน ก็เอาสีขาวผสมอีกนิดนึงและมาทาเกลี่ยให้เป็นส่วนที่สว่างที่สุด

ส่วนอุปกรณ์ต่างๆก็ใช้วิธีการทาสีแบบเดียวกันครับ อย่างกระเป๋าแมกกาซีนปืนนี้ ลองถ่ายรูปมา แต่ไม่ค่อยชัด แต่พอจะเห็นว่าสีจะไล่จากเข้มไปอ่อนขึ้น และส่วนที่ป็นร่องตะเข็บก็จะทาแบบเว้นเอาไว้

ส่วนสีของกางเกงและห่อผ้านั้นก็ใช้สีเบอร์ 55 เป็นสีพื้นเช่นเดียวกันครับ แต่ผสมให้สีอ่อนขึ้น แล้วค่อยๆทาเกลี่ยเพิ่มน้ำหนักสีเช่นเดียวกัน จากนั้นก็ทาเก็บรายละเอียดต่างๆเช่น เครื่องหมายบนบ่า กระดุม เหรียญ ส่วนสีของปืนที่เป็นลายไม้และเข็มขัด ใช้การทาเกลี่ยด้วยสีอะครีลิคครับ จากนั้นก็ทำสายสะพายปืนและสายรัดที่หมวกด้วยแผ่นตะกั่ว ที่เหลือก็รอเอาไปพ่นเคลียร์ด้าน กับเพิ่มคราบฝุ่นตามชุดตอนเอาไปวางในฉากครับ
วิธีการทาสีชุดแบบสีเดียว ที่ผมนำมาลงนั้น อาจจะดูยุ่งยากและใช้เวลาเยอะซักหน่อย แต่ถ้าได้ลองทำบ่อยๆจนชำนาญแล้ว จะทำงานได้ไวและไม่ยากอย่างที่คิดครับ และผลที่ออกมานั้น ถึงจะยังเกลี่ยได้ไม่เนียนเท่ากับสีอะครีลิค แต่ก็คุ้มกับความพยายามครับ

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

สำหรับการเขียนลายพรางนั้น จะมีวิธีการลงสีที่แตกต่างกันไปตามแต่ละลายครับ ซึ่งก็มีหลากหลายรูปแบบมาก ดังนั้นทางที่ดีเวลาจะเขียน ไม่ว่าจะลายไหนก็ตาม ควรจะลองเซิจหาภาพลายของจริงมาดูเปรียบเทียบเป็นแบบก่อนครับ และจะได้ดู สีของชุดจริงๆด้วยว่ามันแตกต่างจากสีที่กล่องโมเดลบอกมาหรือเปล่า แต่ถ้าหาไม่ได้จริงๆ ก็ดูตามภาพหน้ากล่องก็ได้ครับ ส่วนวิธีการเขียนลายไม่แนะนำให้ดูจากภาพหลังกล่อง (โดยเฉพาะ Dragon)เพราะจะเป็นแค่ลายที่ลงให้ดูแบบง่ายๆ แต่จะไม่ถูกต้อง ตามรูปแบบของลายจริงครับ

หลังจากที่หารูปมาได้แล้ว สิ่งแรกที่ต้องทำคือ มองรูปแบบของการเขียนลายให้ออกครับ ว่าใช้การวางลายแบบไหน เขียนลายแบบโค้งมนหรือแหลม มีรอยหยักหรือเหลี่ยมๆ อย่างลายที่ผมเขียนในครั้งนี้ จะเป็นลาย Peas 44 Pattern ซึ่งจะวางลายแบบเป็นก้อนและมน ไม่เหลี่ยม สีคละๆกัน แล้วมีจุดสีทับกันไปมาอีกที สิ่งที่สองคือ ดูว่าสีบนชุดนั้นมีกี่สี และสีไหนมีพื้นที่มากที่สุด เพื่อจะได้เขียนลายและลงสี ได้อย่างถูกต้อง เพราะบางลายที่ซับซ้อนมากๆ มันจะพาตาลายได้ง่ายๆครับ

ภาพตัวอย่างลายครับ จะเห็นว่าลายพรางบนชุดนั้น ถึงจะเป็นลายแบบเดียวกัน แต่รูปแบบการวางลายบนชุดก็จะวางไม่เหมือนกัน และสีก็จะมีทั้งเข้มและอ่อนแตกต่างกันไป เนื่องจากการที่ผลิตมาจากหลายโรงงาน รวมไปถึงการผ่านสภาพการใช้งานมา ดังนั้นสีและลายที่เห็นจึงแตกต่างออกไป ดังนั้นเวลาทำก็ขอให้ใช้สีที่อยู่ในโทนเดียวกับลายจริงๆก็พอครับ ส่วนสีจะอ่อนหรือเข้ม ก็แล้วแต่รสนิยมของแต่ละท่าน ส่วนภาพลายพรางที่หามาอ้างอิง ไม่ว่าจะเป็นลายพรางแบบไหนถ้าหาภาพแบบในรูปด้านซ้ายได้จะดีมากครับ เพราะจะเห็นรูปแบบของลาย และสี ได้อย่างชัดเจน

สำหรับวิธีการเขียนลายพรางของผมนั้นก็จะใช้สีกันเซ่เช่นเคยครับ และพยายามผสมสี ให้ได้ใกล้เคียงกับสีของภาพที่นำมาเป็นแบบ สัดส่วนในการผสมสีจึงไม่แน่นอนครับ จะบอกเบอร์สีให้ไว้เป็นไกด์เฉยๆ ที่เหลือต้องไปทดลองกันดูครับ
(ภาพด้านซ้าย) เนื่องจากลายนี้มีสีน้ำตาลเป็นสีที่มากที่สุดบนชุด ผมจึงใช้เบอร์ 22 ผสมเบอร์ 133 ให้สีออกน้ำตาลแดงๆแล้วทารองพื้นให้ทั่ว
(ภาพด้านขวา) จากนั้นเริ่มทาลายที่ 1 ด้วยสีเข้มก่อน ด้วยเบอร์ 319 ผสม ดำ ให้เป็นสีเขียวเข้มเกือบดำ แล้วทาลงไปให้กระจายรอบๆ และเว้นระยะห่างไว้เผื่อสีอื่นๆที่จะลงตามไปทีหลังครับ

(ภาพด้านซ้าย)ใช้สีเบอร์ 21 ผสมกับเบอร์ 22 และ 133 นิดหน่อยให้สีดูออกทรายหม่นๆ ทาเป็นลายที่ 2 โดยทาแบบเป็นกลุ่มๆก่อน และทาเป็นจุดเล็กๆกระจายตามสีพื้นน้ำตาล และเขียวเข้มที่ลงไว้อีกที
(ภาพด้านขวา)ใช้สีพื้นน้ำตาลและเขียวเข้ม ทาเป็นจุดเล็กๆ ให้กระจายอยู่บนสีอื่นๆ

(ภาพด้านซ้าย)ใช้สีเบอร์ 303 ผสมเบอร์ 319 เป็นสีเขียว ทาลงไปเป็นลายที่ 3 ซึ่งสีเขียวนั้น ถ้าเทียบกับสีอื่นๆ สีนี้จะมีอยู่บนชุดไม่มากครับ ดังนั้นเลือกทาเป็นกลุ่มๆ แค่บางจุดพอ และไม่ต้องเยอะเกินไป จากนั้นก็ทาเป็นจุดเล็กๆกระจายอีกนิดหน่อยครับ
(ภาพด้านขวา)ใช้เบอร์ 319 ผสมกับเบอร์ 312 ให้เป็นสีเขียวอ่อน แล้วทาป็นลายที่ 4 แต่คราวนี้ไม่ต้องทาเป็นกลุ่ม ทาแบบเป็นจุดเล็กๆเท่านั้นครับ ให้กระจายทั่วๆ แต่ไม่ต้องเยอะมาก
จากนั้นขั้นสุดท้าย ถ้าดูแล้วลายพรางที่เขียนออกมา ยังมีพื้นที่ๆดูโล่งๆอยู่ ก็เอาสีทั้งหมดที่ลงไว้ มาทาแบบเป็นจุดเล็กๆ อีกทีครับ โดยทาให้กระจายรอบๆ ตามพื้นที่ที่ยังว่างอยู่ แต่ไม่ทาเบียดกันจนแน่นเกินไปครับ จากนั้นก็ทาสีดำตามอุปกรณ์สนามบนตัวเพื่อรองพื้นเอาไว้สำหรับขั้นต่อไป

เนื่องจากลายพรางที่เขียนออกมา ไม่ได้มีการทาแบบไล่แสงเงาแต่อย่างใด ดังนั้นมันจึงดูไม่มีมิติครับ และรายละเอียดต่างของชุดก็จะดูกลมกลืนกันไปหมด ขั้นตอนนี้จึงเป็นการเน้นรายละเอียดต่างๆของชุด ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าเสื้อ ตะเข็บ รวมไปถึงรอยยับต่างๆ ให้มันดูนูนเด่นขึ้นมา ด้วยการใช้สีน้ำมันครับ วิธีนี้จะเป็นการเคลือบสีลงไปบางๆบนสีชุด คล้ายๆกับการ wash ครับ เพียงแต่จะไม่ได้ทาเคลือบลงไปทั้งชุด เลือกทาลงไปแค่ตามรอยยับ ให้สีของชุดดูเข้มขึ้นตามร่องต่างๆ และให้สีดูซีดจางและสว่างขึ้น ตามสันนูนครับ
(ขั้นที่ 1) เอาสี raw umber ผสมกับ turpentine เพื่อให้สีมันละลายและทาได้ง่ายขึ้น รวมไปถึงแห้งไวขึ้นด้วย(ใช้ทินเนอร์ x-20 ของ tamiya ก็ได้เช่นเดียวกันครับ) นำไปทาตามร่องต่างๆบนชุด โดยผสมให้สีไม่ข้นหรือใสเกินไป ถ้าเวลาทาแล้วข้นเกินไป สีน้ำมันจะไปกลบสีชุดจนหมด ให้เอาพู่กันสะอาดจุ่ม turpentinn ค่อยๆทาเกลี่ยออกครับและเวลาทาก็ใช้พู่กันเบอร์ 0 และทาทีละจุด จะได้ควบคุมได้ง่าย
(ขั้นที่ 2) ใช้สี yellow ochre ผสมสีขาวนิดหน่อย นำมาทาเกลี่ยตามสันนูนอีกทีครับ โดยแตะสีมาทีละนิด แล้วค่อยๆเกลี่ยตามสันนูนของรอยยับ พยายามอย่าลงสีเยอะเกินไป เพราะสีนี้จะทำให้ดูขาวซีดได้ง่ายมาก สังเกตุในภาพ ตามร่องต่างๆที่ลงสีไว้แล้ว จะดูเงาครับ ส่วนตามสันนูนอย่างบริเวณสีน้ำตาลบนหลังชุด สีจะดูซีดลงไปนิดหน่อย
(ขั้นที่ 3)ใช้สี raw umber ผสมให้สีข้นๆ และใช้พู่กันเบอร์ 0 พิเศษ ทาเก็บรายละเอียด ตามขอบของกระเป๋าเสื้อ ปกเสื้อ รวมไปถึงตะเข็บต่างๆบนเสื้อครับ จากนั้นก็ทิ้งไว้ให้แห้งแล้วพ่นเคลียร์ด้านทับครับ เพราะเวลาทาเก็บรายละเอียดต่างๆ สีน้ำมันจะได้ไม่โดนลบออกไป

หลังจากเก็บรายละเอียดต่างๆของอุปกรณ์สนาม และพ่นเคลียร์ด้านเรียบร้อยแล้วครับ ส่วนลายพรางตรงหมวกจะเป็นลาย Oak Leaf Pattern A Winter ครับ วิธีการเขียนลายก็จะแตกต่างออกไป แต่จะไม่ยุ่งยากเท่าลาย Peas 44 Pattern

Fall of The Reich, Berlin 1945 part 5

2011-12-13T16:15:00.000+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 5

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

วิธีการเพนท์สีผิวฟิกเกอร์

ขั้นตอนที่เอามาลงครั้งนี้ เป็นการเพนท์สีผิวด้วยสีอะครีลิคในแบบของผมเองครับ ต้องออกตัวก่อนว่าแบบของผมเพราะคิดว่าแต่ละท่านก็มีวิธีการทำงานและความถนัดที่แตกต่างกัน ส่วนวิธีของผมจะเหมือนวิธีลัดครับ ถ้าท่านใดนำจะไปใช้ก็ปรับให้เข้ากับรูปแบบและความถนัดของแต่ละท่านแล้วกันครับ

อุปกรณ์ที่ใช้ครับ สีอะครีลิคที่ผมใช้มีอยู่ 3-4 ยี่ห้อครับ คือ Liquitex, Pebeo และ Louvre ราคาและคุณภาพจะอยู่กลางๆครับ เรียกว่าเป็นสีอะครีลิค student grade หลอดเล็กราคาจะประมาณ80-90 หลอดใหญ่ก็ราคาตั้งแต่ ร้อยกว่า ไปถึง สองร้อยกว่าๆครับ แต่ถ้าเป็น Artist grade ราคาหลอดเล็ก 3-400 และบางยี้ห้อก็ราคาสูงกว่านี้มาก ยังไม่เคยใช้เลยไม่รู้ว่าคุณภาพต่างกันมากแค่ไหนครับ

สีที่ใช้เพนท์ผิว มีหลักๆ 6 สีครับ
Cadmium Red, Yellow Ochre, Burnt Sienna, Burnt Umber หรือ Raw Umber,
Titanium White, Mars Black
สำหรับพู่กันที่ผมใช้เป็นของทั่วไปครับ มี 3 ขนาดคือเบอร์ 0 และนำเบอร์ 0 มาเล็มขนให้เล็กลง ให้เป็นเบอร์ 00 และ 000 ครับ เพื่อให้เหมาะกับการใช้งาน และการเก็บรายละเอียด

ขั้นที่ 1 - ก่อนทำสีผิว ควรจะทาหรือพ่นสีเนื้อรองพื้นไว้ก่อนครับ จะได้ทาสีอะครีลิคง่ายๆ จากนั้นก็เอาสี Cadmium Red, Yellow Ochre และ Burnt Sienna มาผสมกันให้ออกเป็นสีแดงๆอมน้ำตาล ขอเรียกว่า "แดง1" นะครับ จะได้จำง่ายๆ สีนี้จะใช้เป็นสีเข้มในส่วนของเงาเข้มครับ สัดส่วนในการผสมนั้นไม่แน่นอนแล้วแต่ความชอบและลักษณะงานที่ทำ ผิวของคนยุโรปก็จะผสมให้ออกแดงหน่อยครับ ส่วนคนเอเชียก็อาจจะผสม ให้สีดูออกน้ำตาลมากขึ้นครับ จากนั้นก็ทารองพื้นให้ทั่ว

ขั้นที่ 2 - ผสมสีในส่วนไฮไลท์ชั้นแรกครับ ด้วยสี Yellow Ochre กับ Titanium White อัตราส่วนเท่ากัน แล้วเอาสี "แดง1" มาผสมลงไปให้สีเปลี่ยนจากเหลืองเป็นอมส้มมากขึ้นครับ สีขั้นที่ 2 นี้เรียก "ครีม1" อ้อ ลืมบอกไป เวลาผสมสีในจานสี ต้องผสมเผื่อไว้หน่อยในทุกสีนะครับ เพราะสีอะครีลิคถ้าแห้งแล้วแห้งเลย ต้องมานั่งผสมใหม่ สีอาจจะไม่เหมือนเดิม เวลาผสมเสร็จก็เอาพูกันจุ่มน้ำมาหยอดในหลุมสีนั้นๆไว้ เพื่อให้มีความชุ่มชื้นและแห้งช้าลงครับ

ไฮไลท์ขั้นชั้นแรกนี้จะทาแบบหยาบๆ ตามสันนูนต่างๆบนใบหน้า เช่น โหนกแก้ม สันจมูก ปีกจมูก หน้าผาก เปลือกตา เหนือปากและคางครับ โดยเว้นพื้นที่ของเงาเอาไว้

จากนั้นก็มาทาเก็บดวงตา ด้วยสีขาวเจือด้วย "ครีม1" นิดนึง แล้วเอาสีดำ มาจุดตรงกลางครับ จากนั้นเอาสีขาวมาจุดนิดเดียวเป็นไฮไลท์บนตาดำ ขั้นตอนนี้ใช้พู่กันเบอร์ 000 ซึ่งขนาดพื้นที่ในการลงสีจะเล็กมาก เวลาทำเสร็จแล้วถ้าเลอะเกินขอบของเปลือกตาออกมา ก็ใช้ "แดง1" มาทาเก็บเปลือกตาใหม่ แล้วเอา "ครีม1" มาทำไฮไลท์อีกรอบครับ

ขั้นที่ 3 - ทำไฮไลท์ชั้นที่ 2 ครับ ด้วยการใช้สี "ครีม1" มาผสมกับสีขาว Titanium White ถ้าสียังดูขาวสว่างเกิน ให้เติมสี "แดง1" เจือลงไปนิดนึง สีจะดูเป็นสีเนื้ออ่อนๆครับ สีขั้นที่ 3 นี้ เรียกว่า "ครีม2" ครับ นำไปทาเกลี่ยตามสันนูนอีกรอบ แต่คราวนี้ไม่ต้องทาทับทั้งหมด

ขั้นที่ 4 - การทำเงาสว่าง ที่เรียกแบบนี้เพราะผมจะแบ่งสีของเงาจะเป็น 2 ส่วนครับ ส่วนแรกคือเงาเข้มที่อยู่บริเวณเบ้าตา เงาระหว่างแก้มกับปาก และเงาบริเวณใต้คาง ส่วนที่สองคือเงาสว่างจะอยู่บริเวณใต้แก้ม ใต้ดวงตา และตามร่องต่างๆบนใบหน้า ผสมสีเงาสว่างด้วย "แดง1" ผสมกับ "ครีม1" ให้สีแดงอมชมพู เรียกสีในขั้นนี้ว่า "แดง2" แล้วทาตามบริเวณต่างๆที่ได้กล่าวไว้ จากนั้นก็เอาสี "ครีม2" มาทาเกลี่ยตามสันนูน เก็บรายละเอียดทั้งหมดให้เรียบร้อยอีกที (ในภาพ "แดง2" คือหลุมสีขวาสุดครับ)

สี "แดง2" นั้น จะใช้ได้ในอีกกรณีคือ การย้อมสีครับ ด้วยการนำพู่กันไปจุ่มน้ำก่อน แล้วแตะสี เวลาทา น้ำกับสีจะผสมกันเองทำให้สีค่อนข้างจางและใส เอาไว้ใช้ในกรณีที่รู้สึกว่าสีที่ทำไฮไลท์มันดูสว่างเกินไป ทาทับด้วยวิธีนี้จะทำให้สีผิวลดความขาวลงและอมชมพูมากขึ้นครับ

ขั้นที 4 นี้จะใช้เวลาในการทาเกลี่ยสีนานที่สุดครับ เพราะเป็นการทาเก็บรายละเอียดของสีผิวเป็นขั้นสุดท้าย ถ้าทำแล้วไม่พอใจ สีของผิวดูสว่างเกินไปหรือเข้มเกินไป ก็ใช้สี "แดง2" และ "ครีม2" ทาเกลี่ยกันไปมา ให้สีทุกส่วนกลมกลืนจนพอใจครับ

เมื่อสีผิวเสร็จแล้วก็เก็บรายละเอียดที่เหลือ เช่นสีผม และ คิ้ว ด้วยสี Burnt Umber หรือ Raw Umber ครับ ที่ผมทำนั้นไม่ได้เกลี่ยไล่แสงเงาครับ เพราะจะมีหมวกมาปิด แต่ถ้าทำเป็นแบบไม่ใส่หมวก ก็เอาสีน้ำตาลที่อ่อนกว่า หรือเอาสี Yellow Ochre ผสมกับสีที่ใช้ทาผมให้ส่วางขึ้นแล้วมาทาเกลี่ยอีกที ส่วนหนวดเคราตัวนี้ไม่ได้ทำครับ ถ้าจะทำให้ใช้สี Burnt Umber หรือ Raw Umber ผสมกับ "ครีม2" ครับ ถ้าอยากให้หนวดเข้มๆก็ ใส่ "ครีม2" นิดเดียวแล้วทาแต้มเป็นเส้นเล็กๆ แต่ถ้าหนวดที่ดูเหมือนพึ่งโกนมาไม่นาน ก็ผสม "ครีม2" ให้เยอะหน่อยครับ สำหรับสีของริมฝีปากทาเกลี่ยด้วย "แดง2" ผสมกับ "ครีม2" ครับ พอถ่ายรูปขยายออกมาแล้วเห็นได้ชัดครับว่างานยังไม่ค่อยเรียบร้อย ตาและคิ้วยังดูเบี้ยวๆ

หลังจากที่เห็นความผิดพลาด ก็นำไปทาสีเก็บรายละเอียดเพิ่มครับ

หลังจากทำสีผิวเสร็จเรียบร้อยครับ ส่วนสีของมือก็ใช้วิธีการเดียวกันกับการทำสีใบหน้าครับ และทำไปพร้อมๆกัน เพื่อที่จะได้คอยเทียบสีของมือและใบหน้าให้ไปในโทนเดียวกันครับ

รูปที่ถ่ายขั้นตอนมาอาจจะยังไม่ได้ละเอียดมาก ผมเลยพยามยามเขียนอธิบายเยอะๆแทน ถ้าลองนำไปทำกันแล้วเกิดข้อสงสัยตรงไหนก็ถามกันมาได้ครับ

2011-08-06T18:45:00.012+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 4

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

วันนี้นำเสนอวิธีการทำซากปรักหักพังต่างๆ ต่อครับ ซึ่งทางทีดีเวลาทำ ลองหาดูรูปจากสงครามจริงๆ มาดูก่อนจะช่วยได้มาอย่างตัวตึกที่ผมทำนั้นจะมีโครงสร้างเป็นอิฐและไม้ผสมกัน เวลาทำจึงต้องคำนึงถึงการที่ส่วนต่างๆ เหล่านี้โดนทำลาย อาจจะจากการทิ้งระเบิดหรือโดนปืนใหญ่ ก็จะกระจัดกระจายลงมากองรวมๆ กันที่พื้น

ในรูปแรกนี้ จึงต้องเอาส่วนต่างๆ แยกไปทำสีไว้ก่อนครับ เพื่อความสะดวก ทั้งเศษไม้ โครงหลังคา ชิ้นส่วนใหญ่ๆ ของตึกที่หักพังลงมา รวมถึงอิฐก้อนเล็กๆ ที่กระจายอยู่ด้วยครับ (ตัดจากปูนปลาสเตอร์แล้วเกลาให้ได้ทรง) เพราะบางชิ้นนั้นเมื่อเราติดลงทับรวมๆกันแล้ว มันจะเพนท์เก็บยากครับ

ส่วนที่อยู่ในกระป๋องสีส้มๆนั่น เป็นอิฐมอญที่ขอมาจากที่ก่อสร้าง แล้วเอามาทุบให้ละเอียดครับ เพื่อเอามาโรยเป็นเศษซากหักพัง เพราะว่าสีนั้นจะเข้ากันอยู่แล้ว อาจจะแค่แต่งเพิ่มอีกบางส่วน สำหรับอุปกรณ์ที่จะใช้ยึดทุกส่วนให้อยู่ร่วมกันคือกาวลาเท็กซ์ครับ แนะนำของ TOA แห้งแล้วจะเหนียวแน่นดีมาก

ฐานหลังจากที่นำไปทำสี และทำการเวทเธอริ่งเสร็จแล้วครับ นำรถมาติดให้เรียบร้อย

(ภาพก่อนโรยอิฐมอญ:Luck)

จากนั้นก็เอาเศษชิ้นใหญ่ๆ ลองจัดวางลงไปครับ แล้วติดด้วยกาวลาเท็กซ์ ใช้ช้อนเล็กๆ ตักเศษอิฐมาโรยลงไปทีละนิดครับ เอากาวลาเท็กซ์มาผสมกับน้ำ ให้ไม่ข้นหรือใสจนเกินไป แล้วใช้พู่กันเบอร์ 1-2 จุ่มกาวไปหยดลงบนกองอิฐที่โรยไว้ครับ สังเกตุได้ง่ายๆว่าอิฐที่ดูดกาวไปแล้วสีจะเข้มขึ้นครับ แต่ถ้ากาวข้นเกินไป เวลาหยดลงบนกองอิฐมันจะจับเป็นก้อนด้านบนและไม่ซึมลงไปครับ แต่ถ้าใสเกินก็จะซึมอย่างรวดเร็วแต่ก็จะไม่ติดกันแน่นพอ

ด้านหลังจะมีช่องว่างระหว่างตัวรถกับตัวตึกอยู่ครับ แต่อยากจะให้มีเศษอิฐกองเยอะๆ ต้องเอาเศษพลาสติกมากั้นเอาไว้ก่อน จะได้ไม่ล้นออกมา า

เวลาทำนั้นต้องโรยอิฐและทากาวทีละชั้นครับ เพราะถ้าโรยหนาไปกาวอาจจะซึมลงไปไม่ทั่วถึง ดังนั้นพอลงกาวชั้นแรกเสร็จก็เอามาอิฐมาโรยเพิ่ม และก็ลงกาวใหม่ ถ้าอยากได้กองหนาๆก็ทำหลายรอบหน่อยครับ แต่ถ้ากองใหญ่จริงๆ เอาปูนพลาสเตอร์มาเทก่อน แล้วค่อยเอาอิฐมาโรยแล้วลงกาวจะดีที่สุดครับ ส่วนเศษไม้ เศษอิฐและอาคาร ที่ทำสีแยกไว้ ก็ค่อยมาจัดวางและทำไปทีละจุดครับ

ข้อดีของกาวลาเท็กซ์คือสามารถลงทับได้หลายรอบครับ และเวลาแห้งแล้วก็จะใสและมองไม่เห็น มันจะเหมือนฟิลม์ใสที่ยึดเกาะชิ้นส่วนไว้ด้วยกัน และติดได้แน่นหนาดีครับ ชิ้นเล็กๆน้อยๆที่เห็นกระจายอยู่ทั่วๆนั้น ติดได้แน่นในระดับนึงครับ ถ้าไม่ไปสะกิดแรงๆก็ไม่หลุด ขึ้นอยู่กับจุดที่ผิวสัมผัสกับพื้นครับ ถ้ารู้สึกว่าไม่แน่นพอก็ลงกาวเพิ่มได้ ส่วนข้อเสียคือใช้เวลาแห้งสนิทจริงๆอย่างน้อยวันนึงครับ ในระหว่างที่ยังไม่แห้งนั้นจะยังไม่ติดกันและขยับได้

ดังนั้นถ้าทำทุกส่วนและจัดวางตามแบบที่ต้องการได้เรียบร้อยแล้ว ก็ทิ้งไว้เฉยๆ วันนึงอย่าไปโดนมันอีกครับ รอวันรุ่งขึ้นแล้วค่อยมาขยับชิ้นส่วนที่ติดไว้ดู ถ้าตรงจุดไหนที่ไม่สนิทค่อยเอากาวมาลงใหม่อีกรอบครับ

เสร็จแล้วเป็นแบบนี้ครับ ที่เห็นนี่ยังไม่แห้งสนิทดี เพราะถ้าแห้งสนิททั้งหมดจริงๆ กองอิฐที่โรยไว้จะกลายเป็นสีส้มเหมือนในตอนแรกครับ ส่วนด้านหลังที่เอาแผ่นพลาสติกกั้นไว้ เมื่อทำเสร็จทั้งหมดแล้วค่อยมาแกะออกครับ อย่ารอจนแห้งสนิท

ส่วนด้านหลังที่เอาแผ่นพลาสติกกั้นไว้ เมื่อทำเสร็จทั้งหมดแล้วค่อยมาแกะออกครับ อย่ารอจนแห้งสนิท เพราะมันอาจจะแน่นและแกะออกยาก แต่ถ้าแกะเร็วไปและมีบางส่วนติดออกมาก็เอาเศษอิฐมาหยอดติดลงไปใหม่ครับ

หวังว่าคงจะเป็นประโยชน์แก่ทุกท่านนะครับ ขอตัวไปทำฟิกเกอร์ก่อนครับ มีอะไรคืบหน้าจะมาลงอีกทีครับ

2011-08-06T18:10:00.013+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 3

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

วันนี้ก็เลยมีมาอัพเดทเพิ่มกันให้ดูอีกบางส่วน เป็นการทำคราบฝุ่นที่พื้นครับ

ตอนที่ทำผมลืมถ่ายขั้นตอนแรกไว้ คือการ wash ด้วยสีน้ำมัน raw umber ก่อนเป็นขั้นแรก เพื่อเน้นร่องรอยต่างๆบนพื้น และเป็นการย้อมให้สีที่ลงไว้หลายเฉดดูกลมกลืนกันครับ

ส่วนขั้นที่ 2 หลังจากทิ้งไว้ให้แห้งแล้ว ก็ทำคราบฝุ่นด้วย สีฝุ่นของ MIG ผมใช้ 2 สี คือ Light dust กับ Europe dust มาผสมกัน แล้วเอาทินเนอร์ของ MIG (Thinner for washes) มาผสมให้เข้ากัน จากนั้นนำไปทาให้ทั่วครับ ให้สีไหลลงไปค้างตามร่องอย่างในรูป (ภาพแรกของบทความ:Luck)

หลังจากแห้งแล้วก็เอานิ้ว หรือทิชชู่ไปถูออกเบาๆครับ

ก็จะได้ออกมาแบบนี้ครับ

ข้อดีของสีฝุ่น MIG คือ ถ้าเราใช้ Thinner for washes ผสม สีฝุ่นจะแค่เกาะผิวครับ เอามือลูบหรือเช็ดออกได้ แต่ถ้าผสมด้วย Pigment Fixer สีฝุ่นจะยึดเกาะได้ดีกว่านี้ และเช็ดออกยาก ส่วนสีฝุ่นแบบแท่งที่มีขายทั่วไป ก็ใช้ได้เช่นเดียวกันครับ แต่ต้องเอามาขูดให้เป็นผง และผสมให้ได้สีตามต้องการด้วยตัวเองครับ ซึ่งคุณภาพถ้าเทียบกันแล้ว เนื้อสีฝุ่นของ MIG มีคุณภาพดีกว่า แต่มีข้อเสียคือ ราคาแพงและหาซื้อยากครับ และสีฝุ่นเวลานำมาใช้ในงาน ควรจะผสมให้สีสว่างกว่าที่ต้องการครับ เพราะเวลาที่พ่นเคลียร์เพื่อเคลือบชิ้นงาน สีฝุ่นจะเข้มขึ้นครับ

ส่วนอีกวิธีในการทำ สำหรับท่านที่ยังไม่มีหรือหาซื้อสีฝุ่นไม่ได้ ลองใช้สีอะครีลิคสูตรน้ำครับ อย่างที่ผมใช้เป็นแบบหลอด เอาสีเยลโล่ว์โอ๊ค ผสมกับขาว และน้ำตาลนิดหน่อย ให้สีออกโทนสีทรายครับ จากนั้นผสมกับน้ำ แล้วละเลงให้ทั่ว ให้สีวิ่งไปเกาะตามร่องเอง ถ้าตรงไหนที่หนาไปก็เอาน้ำทาเกลี่ยครับ

หลังจากแห้งแล้ว จะได้ออกมาดังภาพ งานชุดนี้เป็นงานที่ทำก่อนหน้านี้ครับ ช่วงที่ลองทำเทคนิคหลายๆแบบให้งานมันไว 3 ชิ้นที่เห็นไม่ได้ใช้สีฝุ่นเลยครับ การแต่งเก่า ทำด้วยสีอะครีลิคและสีน้ำมันเป็นหลัก และใช้สีสูตรทินเนอร์ ผสมสีในโทนสีกาแฟใส่นม มาพ่นคลุมอีกที เพื่อให้สีทั้งหมดกลมกลืนกันครับ

ส่วนวิธีการทำซากปรักหักพังนั้น ไว้จะมาลงให้ดูกันอีกทีครับ

(ภาพประกอบซากปรักจากงานอื่นของคุณต่อลาภ:Luck)

kettenkrad

ส่วนนี่เป็นภาพรถ kettenkrad ครึ่งตัวที่ทำสีเสร็จแล้วครับ เหลือแค่แต่งคราบฝุ่นอีกนิดนึง ผมเคยลงภาพตอนที่พ่นสีพื้นไว้อย่างเดียว หลังจากที่ผ่านการเวทเธอริ่งด้วยเทคนิคต่างๆ แล้ว ก็จะได้ออกมาอย่างที่เห็นครับ

โดยทำรอยถลอกและรอยขูดขีดต่างๆด้วยสีกันเซ่ กับพู่กันเบอร์ 0 เล็มขนให้เล็กเรียวครับ แล้วค่อยทำการ wash และทำคราบสกปรกต่างๆด้วยสีน้ำมัน ให้เก่าๆโทรมๆ เหมือนโดนทิ้งไว้ครับ ส่วนช่วงล่างนั้นใช้สีฝุ่น pigment ของ MIG ด้วยวิธีการสะบัดสีจากพู่กัน สีจะกระจายเป็นจุดๆเหมือนโคลนกระเด็นครับ วิธีนี้เหมือนกับการเอาแปรงสีฟันไปจุ่มสีแล้วเอานิ้วไปปาดที่ขนแปรงให้สีกระเด็นน่ะครับ(ค้นคว้าเพิ่มเติมที่ link นี้:Luck) ส่วนพวกเศษอิฐที่เห็น ก็ติดและทำสีลงไปให้เรียบร้อยเลย เพราะจะต้องเอารถไปติดกับฐาน

2010-10-23T10:33:00.020+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 2

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

วันนี้เริ่มทำสีในส่วนของตัวตึกและถนนเสร็จแล้ว เหลือเก็บรายละเอียดสีของพวกวงกบประตู หน้าต่าง และพื้นไม้ครับ สำหรับการทำงานสีบนปูนพลาสเตอร์นั้นทางที่ดีควรจะพ่นเคลียร์หรือสีรองพื้นเคลือบก่อนก็จะดีมากครับ เพราะถ้าเรารองพื้นไม่ดีปูนจะดูดสีมาก อย่างที่ผมได้ทำในตอนแรกตรงส่วนที่เป็นอิฐรองพื้นสีเทาอ่อนไว้บางๆ ตอนทาเก็บสีอิฐเลยต้องลงหลายรอบมากกว่าจะได้ทึบอย่างที่เห็นครับ

วิธีการทำสีในครั้งนี้ผมลองทำสีแบบเกลี่ยน้ำหนักไล่แสงเงาดูครับ เพื่อเป็นการจำลองแสงที่ตกกระทบลงบนพื้นผิวอาคาร และไล่น้ำหนักของสีให้ดูแตกต่างกัน ไม่เป็นสีเดียวกันไปทั้งหมดจะได้ดูมีมิติมากขึ้น ในขั้นตอนนี้สีจะยังดูสดและตัดกันมากครับ แต่หลังจากทำการเวทเธอริ่งแล้วสีทั้งหมดจะดูกลมกลืนขึ้น

ส่วนสีที่ใช้นั้นผมใช้สีกันเซ่สูตรทินเนอร์ทั้งหมดครับ จริงๆแล้วจะเลือกใช้สีอะครีลิคสูตรน้ำแบบหลอดก็ได้ครับ ก็จะสามารถทาเกลี่ยสีไล่สีได้ง่ายขึ้น เบอร์สีที่ลงให้ดูนั้นไม่ได้ตายตัวมีหลักๆ แค่สีเบอร์ 7 เท่านั้น ในการทำสีอิฐโดยผสมกับสีแดงจะออกน้ำตาลแดงดังรูปครับ จากนั้นก็เอาสีที่ได้ ไปผสมเหลือง ก็จะได้โทนน้ำตาลอมส้มเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งเฉด แล้วก็เอาไปทา โดยทาเว้นร่องของสีเทาที่รองพื้นไว้ครับ และทาให้สลับก้อนกันไปมา จากนั้นก็เอาสีเดิมไปผสมสีดำอีกนิดหน่อยมาทาในบางก้อน ก็จะได้สีของอิฐที่มี 3 เฉดสีครับขั้นสุดท้ายก็เอาสีทั้งสองสีที่ผสมไว้ไปผสมขาวและเหลือง มาทาเกลี่ยไล่แสงเงาตามขอบมุมอิฐแต่ละก้อนอีกที ส่วนก้อนที่เป็นน้ำตาลเข้มใช้สีน้ำตาลแดงมาทาเกลี่ย ก็จะได้ออกมาแบบที่เห็นครับ

สีของพื้นหินและบนตัวอาคารที่เป็นสีเทา ใช้ดำกับขาวผสมกันครับ ทารองพื้นไปก่อนหรือจะใช้กันเซ่เบอร์40 เทาเยอรมัน รองพื้นก็ได้ครับ จากนั้นก็เอาสีพื้นไปผสมขาวให้สีอ่อนลงมาหน่อยแล้วดรายบรัชให้ทั่ว จากนั้นก็เอาไปผสมขาวเพิ่มให้สว่างขึ้นแล้วทาเกลี่ยตามขอบมุมอีกครั้ง กว่าจะไล่ทาเกลี่ยทั้งหมดก็เล่นเอาปวดมือเหมือนกัน

วิธีเพนท์สีไม้เมื่อก่อนเวลาที่ผมเพนท์สีในส่วนที่เป็นไม้ตามอาคาร ก็จะใช้สีกันเซ่เบอร์ 42 น้ำตาลเข้ม ทาลงไปทั้งหมดเลย แล้วค่อยเอาสีที่อ่อนกว่า มาดรายบรัชอีกที ก็จะได้สีของไม้แบบย้อมสีเข้มแต่สีที่ออกมาก็จะดูเป็นโทนเดียวกันไปทั้งหมด ไม่มีความแตกต่าง ในงานชิ้นนี้ก็เลยอยากลองทำในสิ่งที่ต่างออกไปบ้างครับ อยากจะได้โทนสีของไม้ที่มีหลายเฉดสี และมีน้ำหนักสีที่ดูแตกต่างกัน เข้มบ้างอ่อนบ้าง รวมถึงการไล่แสงเงาเพื่อให้เข้ากับสีของตัวตึกเลยทดลองเพนท์ด้วยสีอะครีลิคแบบหลอดดูครับ

วัสดูที่เหมาะกับการนำมาทำไม้ที่สุดก็คือ ไม้บัลซ่าครับ มีความหนาให้เลือกหลายขนาด มีผิวและลายของไม้อยู่แล้ว รวมถึงเวลาเอามาทำเป็นเศษซากที่หักออกมา รอยหักพังก็จะดูสมจริง แต่ข้อเสียก็คือ มีเสี้ยนหรือขุยเยอะครับ ต้องขัดให้ดีก่อน และถ้าโดนน้ำมากๆก็จะงอง่ายมากครับ วิธีที่ผมทำก่อนจะเอามาทำสีก็คือ พ่นหรือทารองพื้นด้วยสีทรายก่อนครับ พอแห้งแล้วก็ขัดเบาๆด้วยกระดาษทรายเบอร์ 400 เพื่อลบรอยเสี้ยนและขุยต่างๆออกไป ผิวจะเรียบขึ้นและทาเกลี่ยสีได้ง่ายขึ้นด้วยครับ

ส่วนสีที่ใช้เป็นสีอะครีลิคสูตรน้ำ ยี่ห้ออะไรก็ได้ครับ ผมเลือกใช้สีน้ำตาลเข้ม Burnt umber หรือจะใช้สีน้ำตาลโทนอื่นก็ได้ จะให้ผลที่ออกมาแตกต่างกัน รวมถึงการเลือกสีรองพื้นด้วยครับ เพราะเทคนิคที่ทำนี้มันจะเหมือนกับการย้อมสีครับ เป็นการทาเคลือบสีเข้มลงบนสีอ่อนบางๆ ทีละชั้น ยิ่งทับหลายชั้นสีก็จะยิ่งเข้มขึ้น ดังนั้นถ้าเรารองพื้นไม้ชิ้นแรกด้วยสีเทา ส่วนอีกชิ้นรองพื้นด้วยสีทรายแล้วใช้สีน้ำตาลเข้มมาทาเกลี่ยทั้ง2 ชิ้น ผลที่ออกมาก็จะได้โทนสีที่แตกต่างกันครับ ลองมาดูตัวอย่างกันเลยครับ เริ่มจากเอาสีบีบลงในจานสี แล้วผสมน้ำนิดหน่อยครับ ส่วนไม้ก็รองพื้นด้วยสีทราย และขัดเรียบร้อยแล้ว

ไปจุ่มน้ำให้ชุ่มๆนิดนึงก่อน แล้วไปจุ่มสี เวลาทา น้ำในพู่กันก็จะผสมกับสีทำให้สีนั้นอ่อนและจางลงครับ อย่างในรูปคือ จุ่มน้ำก่อนแล้วจุ่มสี ทาเคลือบบางๆก่อน 1 รอบ จะเห็นว่าสีทรายโดนย้อมด้วยสีน้ำตาลบางๆเทคนิคการย้อมสีแบบนี้จะเน้นที่การใช้พู่กันและน้ำครับ ถ้าเราใช้พู่กันแห้งๆไปจุ่มสี แล้วทา สีก็จะเข้มและทึบ แต่ถ้านำพู่กัน

จากนั้นทาทับรอบที่ 2 สีจะเริ่มเข้มขึ้น ใช้พู่กันุจ่มน้ำและเช็ดพอหมาด นำไปจุ่มสีและทาจะเกลี่ยสีได้ง่าย และสีจะทึบและดู

เข้มขึ้นครับ ถ้ารู้สึกว่าสีแห้งเกินไปและเกลี่ยยาก ก็จุ่มน้ำเปล่าแล้วมาเกลี่ยอีกที

การทาแบบไล่แสงเงานั้น เนื่องจากเราใช้สีที่เข้ม ดั้งนั้นเวลาทาก็จะเว้นส่วนที่เป็นแสงเอาไว้ครับ โดยทาเกลี่ยสีให้เข้มเพียงด้านเดียว และไล่ ให้สีอ่อนลงในด้านตรงข้าม ส่วนน้ำหนักอ่อนเข้มของสีนั้นก็ขึ้นอยู่กับการทาทับกันของสีครับ ยิ่งทาทับหลายรอบ สีก็ยิ่งเข้ม อย่างตัวอย่าง ในรูปแผ่นไม้ 2ชิ้นด้านล่าง ชิ้นที่สีอ่อนกว่าใช้พู่กันจุ่มน้ำเยอะๆ และทาให้สีจางๆแค่2รอบ ชิ้นด้านขวาที่เป็นโครงหลังคาก็ทาทับบางๆ เช่นเดียวกัน แต่ทาเกลี่ยให้สีบนแผ่นไม้แต่ละแผ่นดูอ่อนเข้มไม่เท่ากัน ส่วน ชิ้นด้านซ้ายเป็นส่วนของประตูสีเข้ม ใช้การทาเกลี่ยสีทับกันหลายรอบครับ

หลังจากที่ทำสีของพื้นไม้ และวงกบประตู หน้าต่าง เรียบร้อยแล้ว

เทคนิคนี้ถ้าได้ลองทำดูแล้วไม่ยากอย่างที่คิดครับ ยิ่งถ้าต้องการย้อมสีให้อ่อนๆจางๆ จะไวมากแป๊ปเดียวก็เสร็จ แต่สีเข้มอาจ ต้องใช้เวลาเกลี่ยหน่อย ส่วนโทนสีก็สามารถทำได้หลากหลายสี แล้วแต่เราจะเลือกสีโทนไหนมาใช้ทาเกลี่ยครับ ถ้าอ่านแล้ว ยังงงๆ หรือมีอะไรสงสัยก็ถามกันมาได้นะครับ

2010-10-18T08:25:00.063+07:00

Fall of The Reich, Berlin 1945

part 1

Modeled by Thor Intararangson

ผลงานของคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร

*ลงครั้งแรกในเวป MSOT ช่วง ส.ค.-ก.ย. 2553

วันนี้ได้โอกาสเอางานใหม่ๆ มาลงบ้างครับ หลังจากที่ผ่านมาได้แต่ทำงานฐานอย่างเดียว รถถัง ฟิกเกอร์ นี่ไม่ได้จับเลย แต่ข้อดีของการทำฐานเยอะๆ มันก็ช่วยให้ได้รู้อะไรเพิ่มขึ้นหลายๆอย่าง ทั้งเรื่องของเทคนิคการทำงาน การจัดวางที่คล่องขึ้นและการได้ลองทำสีหลายๆแบบ ไว้โอกาสหน้าจะเอางานฐานเปล่าๆ ที่ทำไว้มาลงให้ดูกันอีกทีครับ

สำหรับงานชิ้นนี้ มันเริ่มมาจากความอยากทำไดโอให้เสร็จเป็นชิ้นเป็นอันบ้างครับ หลังจากที่ไม่มีอันที่เสร็จสมบูรณ์มานานมากๆแล้ว เห็นความขยันของหลายๆท่านในห้องนี้แล้ว ไฟมันลุกครับ แต่จะเลือกทำชิ้นใหญ่ๆก็กลัวไฟจะมอดซะก่อน ก็เลยเอาเป็น Figures Vignette ละกัน ขนาดกระทัดรัดไม่น่าจะใช้เวลานาน...นั่นคือความคิดในตอนแรกครับพอเริ่มทำมันก็ฟุ้งเพิ่มขึ้นไปเรื่อยจนกลายเป็นอย่างที่เห็น

ตัวฟิกเกอร์นั้นเป็นเรซิ่นก็อปชุดของทหารรัสเซียที่จับเชลยศึกเยอรมันซื้อได้มาเมื่อนานมาแล้วเก็บเอาไว้จนลืม ก็เลยคิดเอามาทำเป็นทหารเยอรมันขอยอมแพ้ต่อทหารรัสเซียช่วงใกล้จะสิ้นสุดสงคราม

จะให้เดินบนถนนเฉยๆมันก็ดูธรรมดาไม่มีเรื่องราว ก็เลยต้องทำบ้านขึ้นมาให้เหมือนเดินออกมามอบตัว ซึ่งตัวบ้านก็ทำจากปูนพลาสเตอร์ทั้งหมดครับ หล่อออกมาเป็นแผ่นเรียบๆ แล้วค่อยนำมาตัดช่องประตูหน้าต่างและแกะลายต่างๆ ด้วยปลายเข็ม ส่วนขอบปูนที่ยื่นออกมาและขั้นบันได ก็ใช้ปูนพลาสเตอร์เช่นเดียวกันโดยหล่อเป็นแผ่นที่บางหน่อย และนำมาขัดให้ได้รูปทรงที่ต้องการ ส่วนพื้นถนนก็เป็นแผ่นปูนแกะลายเช่นเดียวกันและแกะพื้นหินให้ดูมีความสูงไม่สม่ำเสมอกัน ด้วยแหนบปากแบนครับ ส่วนร่องรอยความขรุขระบนพื้นหิน และก้อนอิฐบนตัวอาคาร ใช้กระดาษทรายขัดไม้หยาบๆ เบอร์ 3 หรือ 4 นำมาตบลงบนผิวของปูนครับ

ลองตบเบาๆดูก่อนเพื่อดูน้ำหนัก ผิวของปูนจะเป็นจุดๆเล็กๆ ยิ่งตบมากครั้งหรือแรงขึ้น ร่องรอยก็จะยิ่งมากขึ้นครับ

พื้นไม้และวงกบประตูและหน้าต่างทำจากไม้บัลซ่าหลายๆขนาดครับ ตรงส่วนโค้งของประตูนั้นใช้ไม้บัลซ่าที่ไม่หนามาก พอนำไปแช่น้ำซักพัก ไม้จะอ่อนตัวและสามารถดัดให้โค้งได้ครับ ส่วนท่อน้ำทิ้งใช้หลอดดูดน้ำมาตัดและลนด้วยไฟให้บิดงอ แล้วเพิ่มรายละเอียดด้วยแผ่นตะกั่ว

ตัวรถ Sd.Kfz.2 Kettenkrad นั้น ตอนแรกไม่ได้คิดจะใส่ครับ แต่พอทำตัวตึกและฐานออกมาแล้วมันดูโล่งๆ ไปเลยต้องหามาวางใส่ เป็นงานเก่าที่ทำไว้นานแล้วครับ นำมาตัดครึ่งแล้วปิดทับด้วยแผ่นพลาสติก จากนั้นก็ล้างสีเก่าออกเพิ่มรายละเอียดเข้าไปบางส่วนให้ดูถูกต้องสมจริงมากขึ้น เพราะโมตัวนี้เป็นของทามิย่าที่ทำออกมาน่าจะ 20 กว่าปีแล้ว รายละเอียดต่างๆก็เลยดูเรียบๆโล่งๆ ไม่ค่อยมีอะไรเท่าไหร่ ครั้นจะใช้ของดราก้อนที่มีรายละเอียดดีกว่า แต่ต้องเอามาผ่าแบบนี้ก็ดูจะสิ้นเปลืองเกินไปครับ

รูปงานที่ลงสีรองพื้นแล้ว

2009-08-20T17:17:00.008+07:00

การทำฐานหิมะ

วันนี้ผมนำเทคนิคทำฐานหิมะอย่างง่ายๆ มาฝาก เชิญรับชมได้เลย...

(รูปเรียงลำดับซ้ายไปขวา)

1. ใช้โฟมอัดขนาด 3 มม.
2. นำรถมาวางหาขนาดฐาน
3. ร่างแบบฐานด้วยปากกา ขนาดควรจะพอดีกับรถจะสวย
4. แบบที่ร่างเสร็จแล้ว
5. ตัดด้วยมีดโกนในแนวเฉียงเล็กน้อย มีดโกนจะตัดรอยที่เรียบสวย
6. ลองวางรถจริงดูก่อนว่าต้องปรับอะไรอีก
7. เมื่อพอใจรูปทรงแล้วก็ขัดด้วยกระดาษทรายหยาบ
8. วัสดุทำพื้นหิมะมี ทรายแก้ว กาวลาเท็กซ์ น้ำ
9. ผสมทรายแก้ว กาวลาเท็กซ์ น้ำ
10.ราดบนฐานโฟม ใช้ไม้เกลี่ยให้เสมอกัน จิ้มรอยย่ำหิมะ นำรถมากดเป็นรอยสายพาน
11.เกลี่ยตบแต่ตามรอยสายพาน
12.นำเศษไม้กวาดสั้นๆ มาปักตบแต่ง ทิ้งทั้งหมดไว้จนแห้งค่อยพ่นเคลือบ

ห่างหายไปนาน ก็มาเขียนซะหน่อย เบื่อๆ อยากๆ ตามภาษาผมละครับ จริงแล้วงานเกี่ยวกับโมเดลก็มีมาก มีงานดีๆ ออกมาหลายชิ้น ทั้งงานสร้างใหม่หมด ขึ้นแบบปั้นใหม่ ดัดแปลงมหาโหด ฯลฯ ครับแต่อุบไว้ก่อนไม่โชว์(ฮา)

ปีนี้ก็เป็นปีที่ไม่ค่อยจะดีของชาวโมสเกลเลย มีข่าวที่ทำให้วงการหดตัวหลายกรณี แต่ก็อย่างว่าครับ ใครเจอผมผมก็คงยืนยังเรื่องขาลงของโมเดลเสมอ ผมก็ยังยืนยันเช่นเดิมเหมือนสิบปีที่ผ่านมา ลงแน่นอนและยังไม่ถึงก้นเหวเสียด้วย(ฮา) แต่กลับกันทางฝ่ายกันดั้ม-โรบ็อทกลับเป็นขาขึ้นอย่างน่าอิจฉา ดีวันดีคืนมาตลอด ตอนนี้เด็กใหม่ก็ฝีมือก้าวหน้ามาก คนเล่นอุ่นหนาฝาคั่ง เห็นแล้วผมต้องขอคารวะจากใจกับน้ำจิตมิตรใจชาวหุ่น ที่เกาะตัวกันอย่างเหนียวแน่น (แบบลุยมาทำงานไม่ได้มาขี้โม้กัน)

อันนี้นอกเรื่องหน่อยว่าไปอาทิตย์นี้จะแว่บไปดูหนังป๋าเควนติน ที่สกาล่าซักหน่อย เรียนเชิญผู้กระหายหนังสงครามเชิญชมได้ตามโรงฉายใกล้บ้าน ทำใจไว้ก่อนเลยว่าเป็นหนังตลกแดกตามภาษาผู้กำกับท่านนี้

สุดท้ายขอแสงความยินดี(เกาะกระแสด้วยจ๊ะ) กับพี่อุทิศ เจ้าของรางวัลซีไรต์คนใหม่ด้วย ในฐานะรุ่นน้องร่วมคณะ แกเป็นรุ่นพี่ของผมปีหนึ่ง เป็นคนทำให้ผมรู้จักว่อง คาไว เมื่อ 12 ปีก่อน(แ_งดูโคตรไม่รู้เรื่องในครั้งแรก) และก็เป็นตัวป่วนของคณะที่ชาวจิตรกรรมฯ ในช่วงเวลานั้นต้องจดจำ

สรุปคณะของเราซึ่งสอนคนวาดเขียนปั้นรูป มีนักเขียนรางวัลซีไรท์แล้วถึง 3 คน คือท่านอังคาร อาจารย์วาณิช และพี่ชินเนมอน(อุทิศ)

2009-07-14T22:11:00.013+07:00

อันเนื่องจากการพิมพ์ที่ผิดพลาด
หากคุณมีPOWER UPฉบับ21อยู่ในมือจะพบว่าการพิมพ์ออกมามืดขัดใจ ผมก็ได้แต่รอให้เวลามันผ่านไปนานซักหน่อยก่อนจะเอางานนั้นมาลงซ้ำอีกรอบ เรื่องนี้มันก็เป็นเรื่องที่ควรกระทำอย่างไตร่ตรองยิ่ง เพื่อไม่ให้เกิดการกระทบกระเทือนกับทางสำนักพิมพ์

อันนี้ผมเลยยกบทความแบบเดิมๆลงมาด้วยจะได้อ่านประกอบกัน(ตัวสีม่วงเข้ม)
German Flak Panzer I Ausf A
TRISTAR 1:35 scale plastic kit
Modeled and photogrph by M2K

รถ ปตอ. เกิดขึ้นในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่สอง ในช่วงเยอรมันทำการบุกฝรั่งเศสส่วนใหญ่เป็นรถกึ่งสายพานแบบ Sd.Kfz 10/4 มีประจำการเป็นจำนวนมากในกองทัพบก มีถึงเกือบ 1000 คัน ปรากฎว่าเหล่าทหารราบได้รายงานกลับมาว่า มันไม่ค่อยจะดีนัก เนื่องจากมันเปิดโล่งเกินไป ปราศจากเกราะ ทำให้พลประจำรถถูกยิงได้ง่ายเกินไป (ดูรูป) คำขอนี้ก็เป็นผลหน่วยเหนือจึงไปสอดส่องดูว่ามีอะไรพอจะมาชดเชยได้ ก็ค้นพบว่าการเอารถถังเก่าๆ ที่ใกล้ปลดแล้วมาดัดแปลงดูจะมีภาษีกว่า เรื่องก็เลยมาลงเอยที่ Panzer I แต่ทว่าการจัดสร้างครั้งนี้เป็นเหมือนการทดลองอยู่ในที จึงทำให้มันถูกดัดแปลงออกมาเพียง 24 ตัว เท่านั้น ซึ่งผลก็ออกมาเป็นที่พอใจของท่านนายพลทั้งหลายความคิดนี้จึงได้รับการขยับขยายรถถัง ปตอ. แบบต่างๆ ตามออกมาอีกมากมาย

โมเดล
สำหรับยุทธยานยนต์ตัวนี้ เป็นครั้งแรกที่ได้ลองหยิบของไทรสตาร์ มาลองทำซึ่งปรากฎว่าประกอบยากเอาการ เนื่องจากชิ้นส่วนเล็กๆ มาก แต่เมื่อฝ่าด่านการประกอบไปได้ท่านก็จะค้นพบว่างานออกแบบโมเดลชิ้นนี้มีความปราณีตและงดงามมาก ข้อดีเลยประการแรกมีแผ่นกัดกรดมาให้เป็นส่วนตะแกรงกันความร้อนท่อไอเสีย ที่ชิ้นพลาสติคไม่สามารถทำได้ นอกจากนั้นยังมีโซ่เล็กๆ สำหรับเหน็บอุปกรณ์ ปรกติก็ต้องหามาเสริมกันเอง พิเคราะห์ดูงามกว่าของดราก้อนอยู่หนึ่งก้าว

ส่วนเสริมที่ผมต้องเอาเข้าไปคือลำกล้องกลึงของจอร์ดี้ฯ ซึ่งผมไปขุ้ยดูในซุ้มอุปกรณ์เสริมที่ซื้อเก็บๆ ไว้นานแล้ว ช่วยให้งามขึ้นอีกเยอะ ในชุดนี้เขายังชุดรถพ่วง Sd.Ah.51 สำหรับบรรทุกลูกกระสุน ทำออกมาได้เข้าชุดทีเดียว ( ผมก็ไม่ได้ทำใส่ไปด้วย กะว่าเก็บไปใช้ในงานอื่นๆ )

**ข้อควรระมัดระวังคือเข้าแยกสายพานออกเป็นซ้ายขวา แน่นอนครับว่ามันไม่เหมือนกัน ทางที่ดีก็หากล่องเล็กๆ มาตัดชิ้นส่วนแยกออกจากกันไปเลย แล้วค่อยทำที่ละข้าง

พรางหิมะ
พรางนี้เป็นอีกแบบหนึ่งที่ผมยังไม่เคยนำเสนอ คือเป็นลายพรางขาวแบบทาด้วยมือบนสีพื้นเทาเยอรมัน แต่เป็ลักษณะทาจนสีขาวเกือบทึบสนิท การนี้ผมใช้สีอะครายลิกสีของของลิควิเท็กซ์ทา 4-5 รอบ จึงทึบสนิทดี เทคนิดแค่นี้จริงๆ ครับทากันง่ายนี่แหละ ร่องรอยต่างๆ ที่เกิดจากการทาจะทำให้สมจริงยิ่งขึ้น ถ้าใช้วิธีพ่นจะทำอย่างไรก็ไม่เหมือน(ในกรณีพรางจริงใช้การทา)

การแต่งเก่า
ขั้นตอนทำมีแค่สองขั้นเท่านั้น คือ วอชด้วยสีน้ำตาลอ่อนที่ผสมโดยสีอีนาเมล ของทามิยะ เอาแค่บางๆ นะครับ ปล่อยให้สีไหลไปเลยไม่ต้องเช็ดออก เมื่อสีรอบแรกแห้ง ซึ่งต้องใช้เวลาพักใหญ่เนื่องจากมันโชคมาก ก็เริ่มขั้นที่สองเลยด้วยเทคนิดปัดกลับ หรือ ปัดเนกาทีฟ ผมใช้สีเทาเยอรมัน ของทามิยะอีนาเมล แตะมาน้อยๆ นำมาขยี้กับเศษกระดาษจนสีเกือบหมาด ค่อยนำมาปัดจนทั่วรถ ให้ปัดเป็นแนวเดียวกัน(อย่างทาสีนั้นแหละ) ถ้าจะปัดให้ง่ายกว่านี้ก็เป็นสีฝุ่นก็ได้ แต่จะต้องพ่นเคลือบหนักๆ หน่อย (ดู www.modelworksop.blogspot.comหัวข้อแต่งเก่ายุทธยานยนต์) งานนี้ ผมไม่ได้ใช้เลยสีฝุ่นของมิก เพราะเห็นว่ามันไม่ค่อยจะคล้องจองกับพรางหิมะเท่าไหร่ครับ

หมึกข้างขวด

2008-10-03T14:36:00.021+07:00

การเติมสีในอีฟ็อกซี่ (epoxy)

คงต้องบอกไว้เลยว่ากลเม็ดการเติมสีนี้ผมไม่ได้คิดเองแต่หยิบยกมาใช้จากบทความของ Mr.Yasutsugu Mori ที่ผมอ่านพบเมื่อ 6 ปีก่อน

เหตุของการที่เราเติมสีเข้าไปในวัสดุปั้นก็เพื่อความสะดวกในการมอง เพราะสีที่อ่อนมากเมื่อจองมองนานๆ จะทำให้ตาพร่า (การปั้นใช้ระยะเวลายาวนาน) วิธีการนี้พวกช่างปั้นจริงใช้กันมาก เช่น การเติมสีฝุ่นแดงในขี้ผึ้งที่นำมาปั้นพระ หรือกรณีการเคี้ยวดินน้ำมันก็จะเติมสีฝุ่นเข้าไป สีที่นิยมกันมากคล้ายกับขี้ผึ้งคือ สีน้ำตาล สีเขียวอ่อน(ช่างปั้นศิลปากร-กรมศิลปรุ่นเก่าชอบกันมาก) ถ้าเป็นต่างประเทศจะขายทั้งขี้ผึ้ง และดินน้ำมันสีเข้มอ่อนเป็นเบอร์สามารถเลือกซื้อตามความต้องการ(เป็นแบบยี่ห้อคุณภาพสูง-เกรดศิลปิน)

สำหรับงานโมเดลการเติมสีนอกจากประโยชน์ความสบายตา ไม่ลวงตาเวลาปั้น ยังทำให้สีเท่ากันดูสวยงามไม่กระดำกระด่าง เหมาะกับงานปั้นฟิกเกอร์ที่สุด

สำหรับงานยุทธยานยนต์ผมดัดแปลงใช้กับงานปั้นรอยเชื่อมโลหะ บนพื้นพลาสติคสีอ่อน เช่น เหลืองทราย(ทามิยะ) เทา(ดราก้อน) ทำให้มองเห็นแนวเส้นในการเชื่อมชัดเจนขึ้น แต่สำหรับพลาสติคสีเข้มอย่างยี่ห้ออิตาแลรี่ ก็ไม่ต้องผสมสีลงไปเลย สีอีฟ็กซี่เดิมที่เป็นสีครีมจะเห็นได้ชัดดีอยู่แล้ว

อีฟ็อกซี่ที่ใช้เป็นแบบสองตัวผสมกันแห้งในครึ่งวัน แบบนี้นิยมใช้กันมากในบ้านเรา หาซื้อง่าย ราคาปานกลาง แต่เนื้อแข็งไปหน่อยทำให้ขัดยาก

ขั้นตอนการผสมอีฟ็อกซี่

รีดทั้งสองชนิดให้เป็นเส้นเท่าๆ กัน

นำทั้งสองเส้นมาประกบติดกัน

ใช่กรรไกรตัดตรงๆ ก็จะได้ปริมาณเท่ากัน หากใช้ไม่พอก็ตัดเพิ่มอีก ส่วนที่ยังไม่ใช้สามารถเก็บไว้ได้

ก่อนผสมใช้ปากกาเคมีแบบทาวรแต้มลงไป นวดส่วนผสมให้เข้ากัน หากสียังดูอ่อนไปไม่ถูกใจก็ให้แต้มปากกาอีกแล้วนวดใหม่ ทำซ้ำๆ จนคุณได้สีที่เข้มจนพอใน แต่ผมก็ไม่แนะนำให้สีมากจนเกินไป เพราะมันจะทำให้ส่วนผสมอีฟ็อกซี่เหลวกว่าเดิม ปั้นยาก

เปรียบเทียบอีฟ็อกซี่แบบไม่ผสมสีกับผสมสีแล้ว

2008-07-24T17:22:00.004+07:00

เรื่องของสี Tamiya acrylic
“ควรใช้สีชนิดไหน ?”

เป็นคำถามที่ผมพบอยู่เสมอ ในที่นี้เราคงต้องยอมรับสภาพว่าสีแต่ละชนิดมีข้อดีข้อเสียต่างกัน การเลือกใช้คงต้องคำนึงถึงว่าเราจะไปใช้งานประเภทใด ในโลกของสีมีเชื้อหลักอยู่แค่สามชนิด คือ เชื้อแลกเกอร์ เชื้อน้ำมัน และเชื้อน้ำ อย่างในยุโรปสีเชื้อน้ำจะได้รับความนิยมมาก ทั้งนี้ในโลกตะวันตกนั้นให้ความสำคัญกับเรื่องของคุณภาพชีวิตมาเป็นอันดับแรก สีเชื้อน้ำ หรือใช้แอลกอฮอล์ผสมจึงมีความปลอดภัยต่อสุขภาพมากที่สุด สีจำพวกนี้ในบ้านเราก็มีขายอยู่บ้าง เช่นทามิยะฝากลมนั้นเอง แต่ในบ้านเราไม่ได้รับความนิยม เพราะว่าสีพวกนี้มีเนื้อสีที่หนาทำให้พ่นออกมาไม่ค่อยสวย แห้งช้า หน้าสัมผัสมีความทนทานต่ำกว่าสีสองชนิดแรก บางท่านก็อาจจะชอบใช้ด้วยสาเหตุว่ามันด้านสะใจดี สีพวกนี้จะมีข้อดีคือทาง่าย แต่ไม่เรียบเท่าเชื้อน้ำมัน แต่ก็ดีกว่าเชื้อแลกเกอร์อย่างแน่นอน ข้อดีอีกประการคือสามารถใช้ผสมกับสีอครายลิก(วาดรูป)แบบเป็นหลอดได้อย่างดี เข้ากันได้เนียนสนิทมาก

สีเชื้อน้ำของทามิยะ

ตัวผมเองไม่ค่อยได้ใช้สีชนิดนี้แล้ว เคยพยายามลองใช้เมื่อทำรถถังหลายปีก่อนแต่ไม่ประสบความสำเร็จนัก ปัจจุบันนี้ผมยังใช้งานพวกทำสีพื้นดินด้วยคุณสมบัติความด้านของมัน และก็ใช้ผสมกับสีอครายลิค(วาดรูป)ที่ผมมีอยู่แล้ว ( Liquitex(สีโปรด),Grumbacher,Golden)

ตารางสีทามิยะใช้ได้กับทั้งเชื้อน้ำ(X) และน้ำมัน(XF)

สำหรับโมเดลเลอร์ที่ใช้สีชนิดนี้ทำยุทธยานยนต์(ทามิยะฝากลม) เท่าที่ผมรู้จักมี คุณChavee และก็คุณABS (นักเขียนน้องใหม่ของPower Up) ซึ่งทั้งสองท่านก็สามารถสร้างชิ้นงานออกมาได้สวยงาม ทั้งสองก็ได้เคยกล่าวกับผมว่าเหตุที่เลือกใช้สีเชื้อน้ำก็ด้วยที่พ่นสีค่อนข้างจำกัดจึงไม่อยากให้สีเหม็นนักจึงเลือกสีชนิดดังกล่าว

เทคนิคการทำฐาน ตอนที่ 2-1 : การทำพื้นดินและต้นหญ้า

2008-06-19T23:41:00.011+07:00

ที่เอามาให้ดูนี่เป็นตัวอย่างงานที่ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วครับ จะเห็นได้ว่าใน 3ภาพแรก จะเป็นฐานที่มาจากการทำในตอนที่แล้ว ซึ่งลักษณะของการทำสีพื้นดินที่แตกต่างกันไป ตามเรื่องราวของตัวฟิกเกอร์ ก็จะทำให้งานออกมาดูหลากหลายครับ แต่ก็ต้องคำนึงถึงความเป็นไปได้ของแต่ละสถานที่และภูมิประเทศด้วยนะครับ

ส่วน 3ภาพด้านล่างก็จะเป็นลักษณะของป่าในเวียดนามที่จะดูรกทึบซักหน่อย และโทนสีก็ดูแตกต่างออกไป
ในโทนเขียวที่ดูเข้มๆหน่อย เพราะต้องการให้มันดูกลืนๆไปกับสีของชุดพรางครับ

สำหรับการทำสีพื้นดินและหญ้านั้นจะใช้การทาหรือการพ่นก็ได้ครับ ตามสะดวก สำหรับผมเองก็ใช้ทั้ง 2 วิธีปนๆกันในฐานเดียว บางครั้งก็ใช้สีฝุ่นหรือพิกเมนท์ช่วยด้วยในบางจุด ทางที่ดีในการทำสีควรจะลองสังเกตุจากสิ่งแวดล้อมรอบตัวเราจะง่ายที่สุดครับ สีของดินเวลาแห้ง เวลาเปียก สีของต้นไม้ต้นหญ้า หรือสังเกตุจากหนังสือหรือหนังต่างประเทศ แล้วลองมาจำลองลงในงานของเรา จะทำให้มันดูมีชีวิตชีวาและเป็นธรรมชาติครับ...

เทคนิคการทำฐาน ตอนที่ 2 : การทำพื้นดินและต้นหญ้า

2008-06-19T22:23:00.016+07:00

สำหรับในครั้งนี้ จะเป็นการทำฐานที่มีลักษณะของพื้นดินพื้นหญ้านะครับ ซึ่งสามารถนำไปประยุกต์กับการทำฉากที่มีขนาดใหญ่กว่านี้ได้ครับ แต่ที่เอามาลงให้ชมกันจะเป็นการทำฐานสำหรับวางฟิกเกอร์ และมีชิ้นส่วนฐานเดิมของฟิกเกอร์ที่เป็นตะกั่วอยู่ด้วย แต่ขนาดมันค่อนข้างเล็ก เราเลยมาลองเพิ่มขนาดของฐานให้มันดูใหญ่ขึ้นรับกับตัวฟิกเกอร์ครับ

ภาพที่1 ฐานของเดิมเป็นตะกั่วครับ นำไปยึดติดกับฐานไม้ด้วยกาว Uhu ครับ

ภาพที่2 ปั้นส่วนพื้นดินเพิ่มด้วยดินเยื่อกระดาษ นำมาโปะๆลงไป

ภาพที่3 จากนั้นเกลี่ยให้เรียบร้อยครับ ใช้พู่กันจุ่มกับน้ำ จะทำให้ทำงานได้ง่ายขึ้นครับ แต่ถ้ายิ่งโดนน้ำมาก

ดินจะยิ่งเหลว

ภาพที่4 ใช้กาวลาเท็กซ์ผสมน้ำมาทาให้ชุ่มๆครับ จากนั้นเอาทรายละเอียดมาโรยให้ทั่ว รวมทั้งหาเศษหิน

ก้อนเล็กๆ มาวาง แล้วใช้นิ้วกดทั้งทรายและหินให้ฝังลงไปในดินด้วยครับ

ภาพที่5 เทคนิคนี้สามารถนำไปใช้ได้หลายแบบครับ เพราะดินเยื่อกระดาษนั้นสามารถปั้นได้ และใช้น้ำช่วยให้อ่อนนุ่มได้ จึงเหมาะกับการทำพื้นดินได้หลายลักษณะครับ ทั้งดินโคลน เป็นเลนเละๆ หรือดินอัดแข็งๆ ช่วงที่ดินยังไม่แข็งตัวก็สามารถนำขาฟิกเกอร์ ล้อรถ หรือตีนตะขาบมากดให้เป็นรอยได้ครับ

ภาพที่6 จากนั้นนำกาวลาเท็กซ์มาทาครับ แล้วเอาผงหญ้ามาโรย ซึ่งผงหญ้านั้นจะมีขนาดความยาวเท่าๆกัน ถ้าอยากได้หญ้าที่ดูรกๆสั้นยาวไม่เท่ากัน ให้เอาเชือกกระสอบมาคลายเกลียว แล้วตัดสั้นบ้างยาวบ้าง เอามาโรยอีกทีครับ จากนั้นก็อาจจะเพิ่มพวกกิ่งไม้แห้ง และดอกไม้แห้งลงไปให้ดูมีเรื่องราวมากขึ้น ส่วนกอหญ้านั้นก็ใช้เชือกกระสอบ หรือเชือกปอครับ นำมาตัดแล้วติดลงไปอีกที

ภาพที่7,8,9 ลองดูรายละเอียดใกล้ๆครับ สีเขียวๆนั้นคือผงหญ้า ส่วนสีออกครีมๆจะเป็นเชือกกระสอบครับ ส่วนดอกไม้แห้งนั้นมีหลายแบบครับ หาได้ตามร้านขายและจัดดอกไม้ ลองหามาใช้กันดูครับ...

2008-05-17T10:56:00.014+07:00

เรื่องของสี Gunze part 3

:การผสมสีให้สดสวย เราเลือกผสมดีสีก็สวย

ความรู้บางประการเกี่ยวกับสีสดที่เราควรจะรับรู้ไว้คือ สีที่เราจะใช้ผสมให้เกิดสีใหม่ที่สดต้องเกิดจากการผสมกับสีแม่สี รหัส P จะได้สี่สดกว่าสีทั่วไป เช่นเราอยากจะได้สีส้ม หากเราเอา สีแดง327 และสีเหลือง313 จะได้สีส้มที่ไม่สดเท่ากับใช้ สีแดง68(Red Madder) หรือ 79(Shine Red) กับสีเหลือง4 ที่มีความเข้มสดของสีมากกว่า (intensity) เหตุที่เป็นเช่นนั้น เพราะสีสองเบอร์แรกที่ยกขึ้นมา เป็นสี FS (Federal standard) เป็นสีที่ถูกผสมมาด้วยสีอื่นๆ มาแล้วเพื่อให้ได้สีตรงตาม FS เช่นอาจมีการเติมสีดำ สีขาวเพื่อปรับค่าความเข้มของสี หรือเจือสีอื่นที่เป็นสีตรงข้ามเพื่อลดความสดของสี จึงเป็นสีที่ไม่เหมาะจะนำมาใช้ผสมเช่นเดี่ยวกับสีแม่สีแท้ แต่หากนำดัดแปลงเป็นสีเฉดใกล้เคียงกัน ก็เห็นจะเป็นเรื่องที่สมควรทำได้

สีที่ร้ายกาจมาก มีค่าสีแท้เปลี่ยนแปลงที่สุดมาคือสีสดในตระกูล RLM อย่างสีเหลือง114 และสีแดง115 ที่จะถูกโรงงานผสมสีมามากจนลดความสดไป ทั้งมีลักษณะของการผสมขาวมาก จึงไม่ควรนำมาผสมใช้อย่างสีแม่สีอย่างยิ่ง เพราะจะทำให้สีของท่านไม่สวยเท่าที่ควร โดยเฉพาะงานที่ต้องใช้สีสรรสดใส เช่น รถยนต์ หุ่นยนต์ ตัวคาแรกเตอร์ แม้กระทั้งยานรบติดเครื่องหมายมาร์กิ้งพิเศษของ ชาวมิลิทาลี่ ก็เช่นกัน

ในบางกรณีบางท่านอาจจะแก้ปัญหาด้วยการใช้สีในตระกูล Character เบอร์ 108,109,110 ใช้แทนอย่างแม่สี ก็สามารถใช้ได้ดีระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ดีเท่ากับสีแม่สีในตระกูลรหัส P อย่างแน่นอน เพราะสีพวกนี้มีการเติมขาวเข้าไปด้วยเพื่อความทึบแสง (ทำให้พ่นไม่กี่เที่ยวสีก็จะสนิท) อย่างไรก็ตามสีตระกูล Character ก็มีค่าความสดของสีมากกว่า สี FS หรือ สีเบอร์ของเครื่องบิน หรือ เรือ

2008-04-20T11:49:00.015+07:00

เรื่องของสี Gunze part 2
:ฉลากสีของใกล้ตัวที่คนเรามองข้าม

ฉลากหน้าขวดเป็นแหล่งข้อมูลดี ๆ อย่างหนึ่งที่เราอาจมองข้ามอย่างหน้าเสียดาย หน้าฉลากนอกจากเลขสี ชื่อบริษัท อะไรจำพวกนั้น เรายังจะพบเห็นอักษรย่อตัวเล็กว่อนตามมุมซ้ายมุมขวา ในบางฉลากสีจะมีอักษรพวกนี้มากเชียว รูปที่ผมเอามาลงก็เป็นรูปจากในตารางสีของบริษัทเขานั้นเเหละ พร้อมคำแปลอักษรย่อต่าง ๆ จริงมันยังมีเรื่องเล็ก ๆน้อยที่ต้องเล่าอีกลายอย่าง แต่ตอนนี้ผมคงต้องไปเร่งงานก่อน...อาทิตย์หน้าค่อยมาว่ากันต่อครับ

2008-04-04T22:35:00.013+07:00

เรื่องของสี Gunze part 1

ตารางสีมิสเตอร์คัลเลอร์สำหรับผู้ที่ยังไม่มีครอบครอง

เป็นเรื่องพื้นฐานมากที่เราอาจจะมองข้ามไป ผมก็คงจะเริ่มกับสีที่เป็นเหมือนเพื่อนยากมานานนมอย่างมิสเตอร์คัลเลอร์ที่เราเรียกกันติดปากว่ากันเซ่(แต่ควรเรียกว่า”กุนเซ่”น่าจะถูกกว่า) ข้อดีหลายประการของมันคือ

1.สีที่แห้งจนแข็งติดขวด แค่เติมทินเนอร์ลงไปทิ้งไว้ซักคืนจะคืนสภาพเดิม ซึ่งสีอื่น ๆแทบจะไม่มีคุณสมบัตินี้อยู่ ถ้าแห้งก็ถือว่าเจ๊งหมดสภาพไปต้องซื้อใหม่
2.มีเนื้อสีละเอียด เบา เหมาะสำหรับการพ่นสีมาก ผิวที่พ่นได้จะเนียนกว่าสีทุกยี่ห้อ
3.มีเฉดสีให้เลือกมากเป็นร้อยสี ไม่เชื่อก็ลองดูชั้นขายสีของทามิยะที่ตั้งเทียบกันอยู่ น้อยกว่ากันครึ่งหนึ่งเห็นจะได้

สำหรับข้อแนะนำซึ่งคุณจะเชื่อผมหรือไม่ก็แล้วแต่ฌาณทัศนะของแต่ละบุคคล เพราะนี้เป็นสิ่งที่ผมรับรู้ด้วยประสบการณ์มากกว่า 20 ปี ที่เรียนรู้อย่างลองผิดลองถูกมานาน ก็ค้นพบว่าทินเนอร์ที่ดีที่สุดก็คือของ ๆ มันนั้นเอง ถึงแม้ว่ามันจะทำละลายสีได้ช้ากว่าพวกทินเนอร์อย่างสามเอ หรือหัวทินเนอร์แบบอื่น ๆ ซึ่งทินเนอร์พวกนี้มีผลข้างเคียงทำให้สีมีอายุสั้นลงเก็บไม่ได้นาน เท่าเดิมหากปล่อยสีแห้งจนสนิทจะแตกเป็นท้องนาหน้าร้อน ต่อมาจะกลายเป็นผงที่ไม่ยอมทำละลายกับทินเนอร์อีกเลย นอกจากนั้นการใช้ทินเนอร์แปลกปลอมยังมีอาการทำให้พื้นผิวเป็นกระดาษทราย รวมถึงการหลุดร่อนของสีหากพ่นงานโดยปราศจากสีรองพื้น

ส่วนทินเนอร์ของที่ผลิตในไทยก็พอใช้ได้ แต่ก็มีปัญหาเรื่องการหมดอายุ เมื่อเก็บนาน ๆ แล้วจะมีปัญหาไม่ทำละลายสีที่สมบูรณ์ อาการนี้ผมเคยประสบมาเมื่อนานแล้วทำให้งานเสียหายซึ่งผมรับไม่ได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นจากความไม่แน่นอนประการดังกล่าวผมจึงยอมจ่ายแพงกว่าเพื่อความมั่นใจ ไม่ต้องมานั่งกังวลว่าทินเนอร์เก่าหรือไม่ เปิดฝาทิ้งไว้นานหรือไม่ แต่ก็ไม่ได้หมายถึงว่ามันใช้ไม่ได้(เดี๋ยวเจ้าของเขาจะมาว่าเอา ...ฮา)เพราะชาวบ้านเขาใช้กันโคล้ม ๆ แต่ก็แค่ข้อให้ใช้อย่างระมัดระวังซักหน่อย

...เอาไว้แค่นี้ก่อนครับเดี๋ยวค่อยมาต่อคราวหน้าช่วงนี้ผมงานเยอะมากเพราะไปเข้าร่วมงานของหลวงหลายโครงการ และยังงานของนักสะสมอีกหลายชิ้นที่ยังพันตูกันอยู่ หวังว่าพื้นที่เล็ก ๆ ของเราคงมีประโยชน์แก่ผู้เยี่ยมชมทุกท่านครับ

2008-03-20T22:18:00.007+07:00

ประกาศหัวข้อ MMC 2009

สำหรับงานครั้งต่อไปที่กำลังจะมีขึ้นอีกเกือบหนึ่งปีข้างหน้า บอกกันล่วงหน้ายาว ๆ จะได้มาอ้างไม่ได้ว่าไม่มีเวลา(ฮา ๆ) หัวข้อที่ว่าก็คือ "MBT" หรือรถถังหลักนั้นเอง แต่บอกแค่นี้มันก็จะกว้างไปเราจึงตีวงแคบเข้ามาอีกนิดคือ เอาเฉพาะของที่ยังคงประจำการอยู่ในปัจจุบัน ของชาติใด ๆ ก็ได้ (นานาชาติ)

ที่นี้ให้เป็น ตัวอย่างซักหน่อยอย่าง M-41 Walker Bulldog ถ้าจะถูกกติกาก็จะต้องเป็นตัวไทย เพราะประเทศอื่นถูกปลดประจำการ(เกือบ)หมดแล้ว

ฉะนั้นรถที่ถูกปลดประจำการในประเทศหนึ่งก็อาจจะไปประจำการอีกประเทศหนึ่ง ที่นี้ก็คงจะต้องเป็นการบ้านที่แต่ละท่านจะต้องค้นคว้า...

ความคืบหน้าของงาน MMC ผมจะแจ้งให้ทราบเป็นระยะ ทั้งในที่นี้ และในหนังสือ POWER UP ส่วนคำถามต่าง ๆ ก็ส่งมาตามเมล์ด้านบนเลยผมจะทยอยตอบให้ครับ

2008-02-06T11:50:00.013+07:00

บทสรุปของ MMC ประจำปีนี้

งานปีนี้ Best of Show ของ คุณเกรียงไกร เผ่าจินดา เป็นชิ้นที่สมบูรณ์ที่สุดในตำแหน่งนี้ตั้งแต่จัดงานกันมา ต้องปรบมือชื่นชมในความสามารถ และก็ขอให้ คุณเกรียงไกร สร้างสรรค์ผลงานดียิ่งขึ้นต่อไปในอนาคต ส่วนตำแหน่ง Pre Master ก็เป็นครั้งแรกที่ครองร่วมกัน เนื่องจากงานมีข้อเด่นพอกันคือ คุณวิบูลวงศ์ จินดาประเสริฐ และ น้องธีร์ วานิชอังกูร (ซึ่งอยู่แค่ ม.4 เท่านั้น!)

ตำแหน่งBest of Show 2008

โดย เกรียงไกร เผ่าจินดา
Tiger รุ่นกลาง ของ ทามิยะ 1:35

ไทเกอร์ หน่วย 506(เสือเผ่น) เป็นชิ้นงานที่ดีมากหาข้อติแทบจะไม่เจอ ทั้งการทำสีอย่างกลมกลืนระหว่างเทคนิคการระบายด้วยแปรงกับความชำนาญในการใช้ปากกาพ่น จึงเป็นมติอย่างเอกฉันท์จากงาน MMC ให้รับตำแหน่งไป ทางด้านการประกอบทางโครงสร้างทำได้ดี มีการเพิ่มเติมส่วนรายละเอียดที่ในกล่องไม่ให้มา เช่น ตัวล็อกอุปกรณ์ หางปลา ตัวจับสายพานข้างป้อม ถือเป็นมาตราฐานที่เหนือกว่างานทั่วไป

การแต่งเก่าก็เป็นข้อเด่นที่ช่วยส่งเสริมงาน คราบของโคลน ขี้ดิน เขม่าปืน ทำได้อย่างถึงเครื่อง เป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับคนที่จะทำงานแนวนี้ ที่จะต้องชมเลยคือตัวทหารที่นำมาประกอบเป็นความคิดที่ดีมาก เพราะช่วยดึงดูดความสนใจผู้ชมได้ ทางหนึ่งก็เป็นการช่วยสร้างขนาดเปรียบเทียบ (human scale)

*อีกมุมของงานจะสวยมากหารูปไม่ได้เพราะถ่ายเสียเยอะคงต้องรอเจ้าของงานส่งรูปมาช่วยจะได้ลงเพิ่มเติมต่อไป

ตำแหน่งPre-Master: (ได้ร่วมกัน)

โดย วิบูลวงศ์ จินดาประเสริฐ
Tiger รุ่นหลัง ของทามิยะ 1:35

ผมก็ดีใจอย่างมากที่ได้เห็นงานของ คุณวิบูลวงศ์ จินดาประเสริฐ ที่เคยส่งงาน Mast Contest เมื่อหลายปีก่อน ผมยังจำงานชิ้นนั้นได้ดี เห็นถึงความตั้งใจ ความเพียรที่อยู่ในงาน ถึงแม้ตัวงานครั้งนั้นจะไม่สมบูรณ์ ขาดตกบกพร่องหลายอย่าง แต่งานใหม่ชิ้นนี้คือการพัฒนาอย่างก้าวไกลข้ามขอบเขตความสามารถที่นักต่อหลายคนไม่สามารถแม้แต่คิด สิ่งที่ผมขอชื่นชมคือ การทำ Zimmerit ที่สวยงามปราณีต การทำสีที่กลมกลืน(harmony)เป็นธรรมชาติอย่างมีรสนิยมที่ไม่ค่อยจะพบเจอในสังคมชาวเรา

Pre-Master: (ได้ร่วมกัน)

โดย ธีร์ วานิชอังกูร
Tiger รุ่นแรก ของ อดาเดมี่ 1:35

งานชิ้นนี้บอกอะไรได้หลายอย่างจากชิ้นส่วนมากซับซ้อนแต่สามารถจบได้ บอกถึงความสามารถในการวางแผนที่ดี การเข้าใจภาพรวม พิจารณาจากอายุน้อยมากของผู้สร้างงาน ก็ยิ่งชัดว่าแค่ความสามารถคงไม่เพียงพอ ยังต้องมีความกล้าหาญที่จะลองในสิ่งที่ยาก ท้าทายความรู้สึกตนยิ่งนัก งานชิ้นนี้ผู้ใหญ่หลายคนเห็นยังต้องอาย (สู้ใจเด็กไม่ได้) ถ้าเขาไม่ยอมหยุดตัวเองรับรองฝีมือจะพัฒนากว่านี้เป็นแบบทวีคูณ ไม่นานจากนี้ผมคงจะเห็นเขาขึ้นเวทีรับรางวัลตามงานต่าง ๆ เคียงบ่าเคียงไหล่รุ่นพี่ ผมดีใจมากที่มีเด็กเข้ามาเล่นอย่างตั้งใจ และมีมานะ เป็นเวลานานแล้วที่ผมไม่เห็นเด็กใหม่ ๆ เข้ามา คนสุดท้ายที่เจอก็ตั้งสามสี่ปีก่อน

โดยสรุปงานที่ได้ตำแหน่งทั้งสามชิ้นเป็นงานที่ดี เป็นสิ่งที่เราอยากจะเห็นในงานที่จัด เราไม่ได้ปรารถนางานจำนวนมาก หรือคนแน่นจนฟังไม่ได้ศัพท์ แต่เราอยากให้งานนี้เป็นแนวหินเล็ก ที่ไว้ฟูมฟักอนุบาลคนที่มีหัวใจเดียวกัน จากวันของคนแปลกหน้าไปสู่เพื่อนที่แท้จริง

2008-01-28T13:58:00.002+07:00

Countdown to
TIGER LAND

อีก 5 วันเท่านั้นก็จะถึงวันงานแล้วนะครับ ในขณะนี้ผมเองก็กำลังรวบรวมเอกสารสำหรับการบรรยายในงานอยู่อย่างขมักเขม้น ด้านสถานที่ก็เป็นหน้าที่ของคุณหมีที่กำลังดำเนินการ และ คงจะเรียบร้อยอย่างเช่นทุกครั้ง

ส่วนของชำร่วยพิเศษกว่าทุกคร่า งวดนี้เราที่จะแจก

"CDภาพลับ"ข้อมูลในทุกรูปแบบของไทเกอร์ ทั้งภาพ walk around ภาพ in action ลายเส้น และ Tigerfibel(คู่มือประจำรถถัง) ฯลฯ เท่าที่ผมจะหาได้ ส่วนใหญ่ก็จะมาจากฐานข้อมูลที่ต่อลาภ และ ผม เก็บสะสมไว้ทำงานส่วนตัว

แขกรับเชิญพิเศษ "พี่อาวุธ" มือยุทธยานยนต์จากหนังสือในตำนาน A-club มาร่วมแจม และอีกท่านซึ่งผมกำลังพยายามติดต่ออยู่ (หวังว่าจะสำเร็จ)

สำหรับท่านที่พลาดงานนี้ก็คงจะน่าเสียดายอย่างยิ่งเพราะเราจัดกันแค่ปีละครั้งเท่านั้น!

Scratch built and painting

Sculptor: Luck Koonsombat; Painter:Torlarp Intararuangsorn scale1/35 GSI color and oil paints (รูป และ บรรยายก็อปมาจากเวปรัสเซีย www. modelsculpt.org )

หลายท่านอาจพอทราบข่าวกันบ้างแล้วว่าคุณ ต่อลาภ เพิ่งได้รางวัลสด ๆ ร้อน ๆ จากเวปฟิกเกอร์รัสเซีย ในประเภทปั้น และ ระบายสี เป็นทหารรถถังเยอรมันในชุดกางเกงลายถั่ว (ตัวโมเดลพื้นฐานเป็นงานที่ผมปั้นต้นแบบให้ Blu Divisionไว้นานแล้ว) ผมขอแสดงความยินดี และ ความนับถือในฝีมือคุณต่อลาภ ในที่นี้ด้วย

ส่วนงานชิ้นนี้ได้ข่าวคุณต่อลาภว่าจะนำไปลงใน Power Up เร็ว ๆ นี้ (หรือที่นี่ก็ยินดีครับ ..ฮา)

เทคนิคการทำฐาน ตอนที่ 1 : ฉากการรบในเมือง

2008-01-19T21:52:00.001+07:00

ที่จะนำมาทำให้ดูเป็นตัวอย่างในครั้งนี้ จะเป็นฐานขนาดเล็กสำหรับวางฟิกเกอร์นะครับ แต่สามารถนำไปประยุกต์กับการทำฉากขนาดใหญ่ได้ ซึ่งวิธีการทำก็เหมือนกันครับ แต่อาจจะเพิ่มซากอาคารและสิ่งก่อสร้างต่างๆเข้าไปเพื่อให้ดูมีเรื่องราวมากขึ้น (มีโอกาสแล้วจะถ่ายวิธีการทำอาคาร
อย่างง่ายๆมาให้ชมกันอีกทีครับ) อาจจะดูแล้วหลายขั้นตอนหน่อย แต่ลองทำจริงๆแล้วไม่ยากอย่างที่คิดครับ ถ้าอาศัยดูภาพอาคารที่โดนถล่มในช่วงสงคราม และลักษณะของเศษอิฐเศษหินที่กองในเมืองจะยิ่งช่วยได้มากครับ
ลองไปดูกันทีละขั้นเลยครับ

ภาพที่1 เริ่มจากการทำส่วนของฐานไม้กันก่อน ใช้กระดาษชั้นสีเทาๆ หรือบางที่อาจจะเรียกว่ากระดาษแข็งแบบหนาครับ นำมาตัดและต่อให้เป็นกล่องสี่เหลี่ยม จากนั้นบุผิวทั้ง 4 ด้านด้วยไม้บัลซ่า นำไปทาเคลือบผิวไม้ด้วยแชล็คทาไม้ เท่านี้เราก็จะได้ฐานไม้มา 1 อันครับ

ภาพที่ 2 ผมใช้ฝากล่องเก็บของพลาสติก หรืออาจจะใช้พลาสติกชีทมากั้นเป็นกรอบบนพื้นผิวเรียบๆ จากนั้นเทปูนพลาสเตอร์ลงไปแล้วปาดให้เรียบเสมอกับขอบที่กั้นครับ พอแห้งแล้วเราก็จะได้แผ่นปูนเรียบๆ นำ มาตัดตามขนาดที่คิดเอาไว้

ภาพที่ 3 นำปูนที่ตัดไว้ไปวางลงบนฐานไม้ที่เตรียมเอาไว้ จากนั้นแกะลายของพื้นหินและฟุตบาทด้วยปลายมีดหรือปลายเข็มก็ได้ครับตามสะดวก ข้อดีของปูนพลาสเตอร์คือสามารถแกะรายละเอียดได้ง่าย และลักษณะเวลาแตกหักจะเหมือนกับปูนหรือหินจริงๆ

ภาพที่ 4 นำเศษปูนที่เหลือจากการหล่อมาทุบให้แตก เล็กบ้างใหญ่บ้าง วางกองบนฟุตบาทเพื่อจำลองลักษณะของเศษอิฐเศษหินของอาคารที่โดนทำลาย จากนั้นทากาวลาเท็กซ์เพื่อให้ยึดติดกันและโรยด้วยเศษอิฐสีส้มของจริงที่นำมาทุบให้ละเอียด ส่วนเครื่องยนต์ที่นำมาวาง เพื่อให้ฐานนั้นดูมีเรื่องราวและน่าสนใจมากขึ้นครับ (ที่เห็นเป็นเครื่องยนต์ของรถ M151 Ford Mutt ซึ่งเป็นรถที่ใช้ในช่วงสงครามเวียดนาม อยู่กันคนละยุค แต่ผมนำมาใส่เพื่อเพิ่มองค์ประกอบเท่านั้นครับ)
.

ภาพที่ 5 (รูปบน) ลงสีด้วยสีอะครีลิกครับ ถูกและประหยัดดี ทาแยกเป็นส่วนๆเลย ทั้งพื้นสีเทาและกองหินสีทราย ส่วนอิฐก็แดงอมน้ำตาล ซึ่งตอนนี้สีทั้งหมดจะยังดูโดดๆอยู่
ภาพที่ 6 (รูปล่าง) จากนั้น Wash ทั้งหมดด้วยสีน้ำมัน สี raw umber ผสมให้เจือจางด้วย turpentine แล้วทาชโลมให้ทั่ว เข้มบางอ่อนบ้าง แล้วทิ้งให้แห้ง สีทั้งหมดในตอนแรกจะดูกลมกลืนไปในโทนเดียวกัน

ภาพที่ 7 ขั้นสุดท้ายมาแต่งให้ดูเก่าๆคลุกฝุ่นอีกที ด้วย Pigment ของ MIG และสีฝุ่นมาผสมๆกัน ซึ่งจะให้ผลลัพธ์ที่ดูแล้วเหมือนซากปรักหักพังมีฝุ่นมีทรายเยอะๆครับ หลังจากนำฟิกเกอร์มาติดแล้วก็นำสีฝุ่นไปปัดตามตัวฟิกเกอร์และธงนาซีด้วยครับ จะได้ดูลุยๆหน่อย จากนั้นพ่นเคลียร์ก็เรียบร้อยครับ

2007-12-28T12:56:00.000+07:00

MILITARY MODELER CONFERENCE 2008

"TIGER LAND"

หัวข้อการแสดงผลงานโมเดล

ไม่จำกัดยี่ห้อ และขนาด แต่ของความร่วมมือให้เป็นยุทธยานยนต์ตามหัวข้อข้างล่างนี้ หรือตามรูปตัวอย่าง

1 Tiger I
2 Tiger P
3 Sturm Tiger
4 Bergetiger

**King Tiger ( Tiger II) และ Elephant ไม่อยู่ในหัวข้อการพิจารณารางวัล แต่สามารถร่วมแสดงได้**

กิจกรรมในงาน

11.00 น. เปิดรับผลงานเข้าร่วมแสดง
13.00 น. เปิดงาน “Tiger Land”
14.00 น. Tiger Talk
15.00 น. ปิดรับงาน ตรวจผลงาน และร่วมโหวต
15.30 น. นำชมกางเขนเหล็กจากสงครามโลก
16.30 น. ประกาศผล Best of Show
17.00 น. ปิดงาน

พิเศษ พบผลงานโมเดลที่เคยลงในนิตยสาร MAST และ POWER UP อย่างใกล้ชิด และของจาก Original (100%) สงครามโลกครั้งที่สอง (ภาคพื้นยูโรป)

สถานที่จัดงาน

2007-12-03T11:56:00.001+07:00

MILITARY MODELER CONFERENCE 2008

"Tiger Land"

ทำไมต้องMMC?

ปีนี้เป็นก็ปีที่ 4 แล้ว (ซึ่งเราตั้งใจว่าจะให้ถึงปีที่10เป็นอย่างน้อย) คณะผู้จัดทุกคนเต็มใจ และ ภูมิใจอย่างยิ่งที่ได้สร้างงานนี้ขึ้นมา ถึงจะเป็นงานไม่ใหญ่ไม่โต แต่ก็เป็นงานที่สร้างขึ้นด้วยน้ำใสใจจริง มุ่งหวังให้เกิดเป็นแรงผลักดัน แรงบันดาลใจให้คนลุกขึ้นมาทำงาน งานของตน(เสียที) แน่นอนว่าจะดีกว่าการนั่งจองมองกล่องโมเดลที่กองสูงท่วมหัวจนวันหนึ่งมันไปจรดติดกับเพดาน...(รอวันกรุแตก)

"เล่นโมเดลมาเกือบสิบปีมีงานเสร็จ (สมบูรณ์) สามชิ้น..." หรืออาจเป็นประโยคที่กินความคล้าย ๆ กัน เป็นสิ่งที่ผมได้ยินเสมอ ไม่เคยขาด อย่าได้โกรธเลยถ้ามีคนเขาตำหนิคนเล่นโมเดลว่าไม่เข้าท่า เพราะในมุมของคนนอก เห็นแต่พวกคนเล่นเอาแต่สะสมกล่องที่อัดแน่นด้วยชิ้นส่วนเล็ก ๆ ดูไม่เป็นรูปเป็นร่างอะไรเลย ไม่มีงานออกมาเป็นชิ้นเป็นอันให้คนรอบตัวได้สัมผัส ใครเขาจะไปรู้ได้ว่ามันดีอย่างไร นั้นแหละคือชะตากรรมของชาวโมเดลที่ต้องพิสูจน์ตนเองให้สังคมรับรู้ถึงความงดงามของศาสตร์นี้

หากนักต่อโมเดลไม่มีผลงานก็คงเปรียบได้ไม่ต่างจากพวกนักการเมืองที่ดีแต่ขายนโยบายไปเรื่อย พูดให้โดนใจ คิดนู้นคิดนี่ แต่ท้ายสุดก็ไม่ทำอะไรเลย เผลอ ๆ ก็ไปป่วนชาวบ้านอีก (หมดสมัย-ก็มาขายฝันต่อ) ที่นี้ท่านคงจะพอเข้าใจว่าทำไมต้องมี Workshop ทำไมต้องมี MMC ก็เพราะเราอยากให้ท่านทำงานเพื่อพิสูจน์ตนเอง

ที่นี้เราก็มาว่าเรื่องงานต่อกันเลย

วัน เวลา สถานที่

3 กุมภาพันธ์ 2551 เวลาบ่าย13:00 เป็นต้นไปที่ร้าน พลาโม ซอยพหลโยธิน40

หัวข้อแสดง

หัวข้อยุทธยานยนต์ปีนี้คือรถถังไทเกอร์ รถในตำนานจากสงครามโลกครั้งที่สอง เราจะเน้นเฉพาะ ไทเกอร์1 รวมถึงรถที่ใช้ช่วงล่างไทเกอร์1 อัตราส่วนไม่จำกัด ตั้งแต่ 1:144-1:16 ได้ทั้งหมด

รางวัล

มีสองรางวัลดังนี้

The Best of Show ที่ใช้การลงคะแนนจากผู้ร่วมส่งผลงาน

และ Pre Master เป็นรางวัลที่วิทยากรจากงาน Workshop มอบให้กับมือใหม่ที่กำลังมีวี่แววดี เพื่อเป็นกำลังใจทำงานต่อไปจนถึงระดับมาสเตอร์

ส่วนรายละเอียดอื่น ๆ เช่น เส้นทาง รายการสาธิต และ อื่น ๆ จะนำมารายงานปลายเดือน ธ.ค. นี้

2007-11-26T19:17:00.010+07:00

หนังสือคู่มือการทำโมเดล โดย PMCT

เรียบเรียง และ วาดภาพประกอบโดย วิเชียร อภิชาติวรภันธุ์

http://good-times.webshots.com/album/561570119OpySGs

หนังสือเล่มนี้เป็นคู่มือเล่มเล็กขนาดการ์ตูนเล่ม ออกมาเมื่อนานมาแล้ว ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2528 เนื่องในงานประกวดโมเดลครั้งที่ 7 ซึ่งจัดโดยชมรม PMCT และ ห้างเซ็นทรัล แนวความคิดในการทำหนังสือนี้มีส่วนช่วยอย่างมากมายในการพัฒนาทักษะการทำโมเดลของเด็กๆ แม้กระทั้งผู้ใหญ่ในสมัยนั้น เพราะในเนื้อหาที่ผู้เขียนได้เรียบเรียงขึ้นเป็นเทคนิคขั้นพื้นฐานที่สำคัญ ไม่ว่าผ่านไปนานแค่ไหนก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง เป็นหนังสือที่มีสาระประโยชน์มากแม้ในสมัยปัจจุบัน เป็นเหตุที่ผมนำมาลงอีกครั้งเพื่อเป็นประโยชน์กับผู้เล่นหน้าใหม่ ๆ และยังเป็นการไม่หลงลืมคุณค่าของคนรุ่นหนึ่งที่เสียสละตนทำงานเพื่อส่วนรวมอยู่อย่างเงียบ ๆ

หนังสือเล่มนี้ผมได้รับมาจาก อ.พินิจ โพธิสุข เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2534 (ช่วงเรียนม.ปลาย) พอดีไปเห็นอยู่ในกองหนังสือเก่าของอาจารย์ เมื่อเห็นว่าผมไม่มีหนังสือเล่มนี้ อ.พินิจ เลยยกให้ แล้วบอกว่าชมรมของอาจารย์ทำแจกในงานประกวดเมื่อหลายปีก่อน อาจารย์ก็แปลกใจว่าทำไมผมยังไม่มีอีก (ใครๆในสมัยโน้นเขาก็มีกันทั้งนั้น : สำหรับอ.พินิจ ท่านเป็นทั้งผู้สอนวิชาศิลปะ และวิชาโมเดล(นอกหลักสูตร)ให้กับผมตั้งแต่สมัยมัธยม)

ภายหลัง 22ปีที่หนังสือเล่มนี้ออกมา เกิดกลุ่มชมรมโมเดลขึ้นมาอีกหลากกลุ่ม บางกลุ่มก็ล้มไปบ้างแล้ว มีกลุ่มใหม่ ๆ เกิดขึ้นอีกเป็นระยะ อย่างไม่น่าเชื่อว่าไม่เคยมีใครคิดทำหนังสือที่ดีแบบนี้ออกมาอีกเลย ?

อันนี้มีเป็นประวัติบางส่วนของPMCT http://www.skn.ac.th/skl/project/model83/story1.htm

ไม่ทราบว่าท่านผู้เขียนเป็นใคร แต่คิคว่าน่าจะเป็นการเรียบเรียงบางส่วนมาจากนิตยสาร HobbyModel (เท่าที่นึกออก) หากท่านเจ้าของมาเห็น หรือท่านใดทราบก็ช่วยแจ้งชื่อผู้เขียนมาด้วยจะได้เผยแพร่ต่อไปครับ

26/11/05

ส่วนเพิ่มเติม(23/10/10) :ตามท้ายบทความเดิมผมได้อ้างอิงถึงบทความในเวปโดยนักเขียนนิรนามแห่งหนึ่ง

http://www.skn.ac.th/skl/project/model83/story1.htmเพื่อการป้องกันข้อมูลสูญหายในอนาคต ผมเลยยกข้อความเดิมทั้งหมดมาไว้ที่นี้แล้ว มีข้อเขียนดังนี้...

"สำหรับวงการโมเดลไทยนั้น มีเรื่องราวพอสังเขปคือ โมเดลเริ่มเป็นที่รู้จักเมื่อประมาณ 40 ปีที่แล้ว คือประมาณปี พ.ศ. 2498 โดย
เริ่มจากนักเรียนนอกในสมัยนั้นหอบหิ้วกันเข้ามาเผยแพร่ในเมืองไทย จากปากต่อปากกลุ่มผู้เล่นเริ่มจะใหญ่ขึ้นจนมีโมเดลประเภทพลาสติกประกอบเข้ามาจำหน่าย ปะปนกับของเล่น ซึ่งคงจะแผ่ขยายเข้ามาพร้อมๆกับวัฒนธรรมตะวันตก โดยจะวางขายอยู่ตามร้านขายของเล่นทั่วๆไป ซึ่งไม่มีความละเอียดเท่าไรนัก บางแบบยัง ไม่มีการใส่กล่องแต่จะใสถุงพลาสติกเฉยๆ ต่อจากนั้นจึงค่อยๆแพร่ขยายเข้าสู่ห้างสรรพสินค้านใวลาต่อมา แต่สมัยนั้นถึงแม้จะมีผู้เล่นไม่มาก แต่ก็ยังถือได้ว่าโมเดล หรือชุดจำลองได้แพร่หลายเข้ามาในประเทศไทยแล้ว วงการโมเดลไทยเริ่มจะเป็นรูปร่างเมื่อปะมาณปี 2519 โดยกลุ่มคนผู้ที่สนใจหลายๆคนที่พบปะกันตามร้านขายโมเดลได้ก่อตังชมรมชุดพลาสติกจำลองแห่งประเทศ ไทย หรือชือย่อว่า PMCT (PLASTIC MODELLER CLUB OF THAILAND) เพื่อรวบรวมกลุ่มผู้สนใจงานอดิเรกประเภทนี้ให้แพร่หลายแก่ผู้สนใจทั่วไป และเพื่อ ยกระดับวงการโมเดลของประเทศไทยให้ทัดเทียมกับสากล แต่ทว่ายังมีอีกหลายฝ่ายมองว่าโมเดลหรือ พลาสติกจำลองเป็นสินค้าฟุ่มเฟื่อย เป็นของเล่นเสียมากกว่า ที่จะเป็นงานอดิเรก ซึ่งทางชมรม PMCT ต้องต่อสู้ในเรืองนี้เป็นอย่างมาก กว่าจะผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาได้ และด้วยความมุ่งมั่นของชมรมนี้ ได้มีการออกหนังสือ โมเดลฉบับแรกของเมืองไทยคือ หนังสือ "โลกจำลอง อันเป็นหนังสือที่ว่าด้วยเรื่องราวของการประกอบชุดพลาสติกจำลอง และบทความบทวิจารย์ชุดจำลองต่างๆ มากมาย แต่ด้วยกลไกทางการตลาด หนังสือโลกจำลองของทาง ชมรม PMCT จึงออกได้แค่เล่มเดียวเท่านั้นนอกจากหนังสือโลกจำลองของทาก PMCT แล้ว ทาง ชมรมยังทำหนังสือแนะนำการประกอบพลาสติกจำลองออกมาแจกจ่ายแก่ผู้สนใจทั่วไปอีก 1 เล่ม แต่ปัจจุบันหนังสือสองเล่มนี้หายากมาก และในช่วงระยะเวลาเดียวกันนั้นเองในปี พ.ศ. 2522 ทางชมรม PMCT ได้เริ่มให้มีการจัดการประกวดชุดพลาสติกจำลองขึ้นเป็ฯครั้งแรกในประเทศไทย โดยการ สนับสนุนของห้างเซ็นทรัลเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันถึงแม้ว่าทางชมรมจะไม่ได้เป็นคณะกรรมการแล้ว แต่การประกวดก็ยังคงนำเนินต่อเรื่อยมา ประมาณปี 2529 หนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ "สมรภูมิ" อันเป็นหนังสือที่ว่าด้วยข่าวคราวในแวดวงการทหารทั่วโลกได้เปิดคอลัมภ์ "โลกหุ่นจำลอง" และด้วยคอลัภ์โลก จำลองนี้เองเป็นเหตุให้หลายคนหันมาให้คมสนใจเล่นโมเดลกันมากขึ้น จนในเวลาต่อมาหนังสือ"สงคราม" อันเป็นหนังสือแนวเดียวกับสมรภูมิก็ได้เป็นคอลัมภ์เทคนิค ชุดจำลองตามขึ้นมาในภายหลัง ในนเมื่อหลายคนเริ่มให้ความสนใจโมเดลหรือชุดจำลองมากยิ่งขึ้น การจัดงานประกวดและกิจกรรมต่างๆที่ส่งเสริมเกี่ยวกับงานอดิเรกประเภทนี้ได้รับการสนับสนุน จากห้างสรพพสินค้าหลายแห่งและร้านขายโมเดลหลายๆร้านในเวลานั้น แต่ว่าตอนนั้นนานๆทีจะมีสินค้าตัวใหม่ๆมาให้เล่น ต้องอาศัยสั่งซื้อจากทางเมืองนอกหรือไม่ก็ ไปหอบหิ้วมาจากฮ่องกงหรือสิงคโปร์จึงจะได้ของใหม่ๆมาเล่นกัน ในราวๆปี 2594 ห้างธนันต์ได้ทำการรวบรวมสมาชิกและลูกค้าที่รู้จักหลายๆท่าน รวมตัวตั้งกลุ่มที่ชื่อว่า "TPC" (THAI PLASTIC MODEL CLUB) เพื่อช่วยกัน สร้างสรรค์วงการโมเดลในช่วงนั้นให้ดียิ่งขึ้น และยังได้ทำการเข้าจัดทำคอลัมภ์ต่อเนื่องของโลกหุ่นจำลองในสมรภูมิในปีเดียวกันนั่นเอง กิจกรรมที่ TPC และห้าง ธนันต์ได้ร่วมกันจัดตั้งมีอยู่หลายงาน ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นประโยชน์ต่อวงการในช่วงเวลานั้นเป็นอย่างมาก แต่หลังจากที่สมาชิกทุกคนเห็นว่าภาพพจน์ของกล่ม TCP ในสายตาของบุคคลทั่วไปมองว่า TPC คือกระบอกเสียงของร้านธนันต์ สมาชิกกลุ่ม TPC หลายคนจึงได้ขอแยกตัวออกจากกลุ่มและได้จัดตั้งกลุ่ม SMAC (SCALE MODELLING ART CLUB) หรือสมาคมส่งเสริมศิลปการประกอบชุดพลาสติกจำลองแห่งประเทศไทย ขึ้นในปี 2535 และได้เข้าทำการจัดทำการเรื่อง การประกวดชุดพลาสติกจำลองของห้างเซ็นทรัล ครั้งที่ 13 ต่อจากกลุ่ม PMCT ซึ่งหมดวาระในการเป็นกรรมการในปีเดียวกันนั้นเอง และยังได้เข้าจัดทำคอลัมภ์ โลกหุ่นจำลองในสมรภูมิต่อจากกลุ่ม TPC เดิมอีกด้วย (ปัจจุบันถึงแม้ว่ากลุ่ม SMAC จะสลายตัวไปแล้วแต่สมาชิกกลุ่มบางคนได้กระจายออกไปทำหนังสือโมเดล หลายๆฉบับในปัจจุบันเช่น สมรภูมิ, HOBBY MODEL, A CLUB) ซึ่งในระยะเวลานั้นเองเป็นจุดหักเหของวงการโมเดลยุคใหม่ มีการเกิดของร้านค้าโมเดลมาก มายและประกอบกับมีวัสดุชนิดใหม่สองชนิดที่ถูกทำเป็นโมเดลแพร่หลายเข้ามาในหมู่นักต่อชุดจำลองของเมืองไทย คือ "ซอฟท์ไวนิลและเรซิ่น" วึ่งในตอนนั้น โมเดลทั้งสองชนิดนี้ยังไม่ค่อยจะเป็นที่แพร่หลายมากเท่าไรนัก และสนนราคาในตอนนั้นยังเป็นราคาที่แพงมาก แพงกว่าในเวลานี้เกือบ 10 - 20 เท่าตัว แต่ด้วยการ ประชาสัมพันธ์และให้ความรู้เกี่ยวกับโมเดลประเภทต่างๆของหลายๆฝ่าย โมเดลทั้งสองประเภทนี้จึงได้ค่อยๆเป็นที่รู้จักแพร่หลายมากยิ่งขึ้น ร้านค้าที่หน่ายโมเดลประเภทนี้จุดขายในช่วงระยะเวลานั้นจะอยู่ที่สะพานเหล็กและร้านที่ของของจากต่างประเทศ ซึ่งโมเดลบางแบบยังเป็นของก๊อปปี้ที่ผลิตจาก ไต้หวันและฮ่องกงซึ่งถึงแม้ว่าจะราคาถูกกว่าของแท้ แต่เมื่อนำเข้าในเมืองไทย ก็เห็นว่าเป็นของแปลกและใหม่ ราคาจึงสูงและแพงอย่างน่ากลัว พอดีกับช่วงนั้นมี หนังสือที่เกี่ยวกับโมเดลที่ทำโดยคนไทยออกมาอีกสองเล่มคือ A CLUB และ HOBBY GAME อันเป็นหนังสือโมเดลที่ว่าด้วยเรื่องราวของโมเดลประเภทต่างๆ รวม ไปถึงโมเดลประเภทการาจ คิท, ซอฟไวนิล, เรซิ่นนี้รวมอยู่ด้วย ผนวกกับร้านค้าต่างๆเริ่มนำสินค้าทั้งสองชนิดนี้เข้ามาขายมากยิ่งขึ้น ราคาถึงได้ลดลงในเรื่อยๆ จน ถึงขั้นปัจจุบัน คนไทยสามารถผลิตงานโมเดลจากซอฟท์ไวนิลได้เองแล้ว และบางที่ยังไดสร้างสรรค์งานโมเดลโดยฝีมือคนไทย ตั้งแต่ตั้งเองจนถึงผลิตออกมาเป็น สินค้าออกจำหน่าย วงการโมเดลไทยถ้านับจากอดีตจนถึงปัจจุบัน วงการโมเดลของเราได้ฟันฝ่าอุปสรรคมาเกือบ 40 ปีแล้ว ถ้าหากมองในแง่ของการเจริญเติบโตทั่งในด้านสินค้าและ ปริมาณคนเล่นนั้น จะเห็นได้ว่าเพิ่มจากเมื่อก่อนมาก ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงของตัวสินค้าที่ตอนนี้มีให้เลือกเล่นมากมาย หลายชนิดหลายประเภท จากอดีตมีร้าน เพียง 2-3 ร้าน จนถึงปัจจุบันมีมากถึง 60-70 ร้าน ซึ่งยังไม่รวมร้านที่อยูต่างจังหวัด อีกทั้งคนเล่นยังขยายวงกว้างออกไป ไม่จำกัดอยู่ในกลุ่มคนใดกลุ่มคนหหนึ่ง อีกต่อไป แม้ว่ายังมีคนบางกลุ่มมองว่าโมเดลเป็นแฟชั่นที่นิยมเพียงชั่วครู่ชั่วยามไม่จีรังยั่งยืนเหมือนงานอดิเรกประเภทอื่น แต่ถ้ามองกันจริงๆแล้วผู้ที่เล่นเท่านั้น สามารถตอบคำถามนี้ได้ โมเดลไม่ใช่แฟชั่น ไม่ใช่สิ่งเชิดหน้าชูตา แต่เป็นสิ่งที่ทุกษาคนสมัครใจที่จะเลือกเล่นเลือกทำ มิฉะนั้นแล้วระยะเวลาเกือบ 40 ปี คืออะไร 40 ปี ที่วงการโมเดลยืนอยู่ข้างนักเล่นน้อยใหญ่มาจนถึงปัจจุบัน และในอนาคตเราเชื่อว่าวงการโมเดลไทยคงจะไปได้ดีในด้านของผู้เล่นและสินค้าที่ผลิตเอง เราหวังไว้ อย่างนั้น"

2007-11-13T22:38:00.003+07:00

2th THAILAND HOBBY MODEL CONTEST 2007
Report part2

เครื่องบิน มาตราส่วน 1/48

รางวัลที่1 ภูมิ แพทยกิจ ผลงาน SU-27 ของ อคาเดมี่

รางวัลที่2 โฆสิต หิริโอตัปปะ ผลงาน Lightning ของ แอร์ฟิก

รางวัลที่3 สุรเกียรติ แสงสุข ผลงาน Do 335 ของ ทามิยะ

ใ

ใ
เครื่องบิน มาตราส่วน 1/72

รางวัลที่1 พงษ์ศักดิ์ ตั้งสิทธประเสฎ ผลงาน A-7D ของ ฟูจิมิ

รางวัลที่2 สุรเกียรติ แสงสุข ผลงาน A-4 Skyhawk ของ ฟูจิมิ

รางวัลที่3 อังกูร บุญญะ ผลงาน RF-5A ของ อิตแลรี่

2007-11-13T22:38:00.002+07:00

2th THAILAND HOBBY MODEL CONTEST 2007

Report part1

รายงานผลการประกวดครั้งล่าสุดที่เพิ่งผ่านไปเมื่อวานโดยครั้งนี้ก็มีคนส่งกันพอสมควร ประมาณหนึ่งร้อยชิ้น (น้อยกว่าครั้งก่อน) ผมเองกับพี่ ๆ น้อง ๆ หลายท่านก็ได้ร่วมสนุกในครั้งนี้ด้วย น่าเสียดายที่หลายท่านทำงานยังไม่เสร็จเลยไม่ได้เข้าร่วมประกวด

ภาพที่ลงนี้ถ่ายในงานที่แสงไม่ดีเท่าที่ควรรูปเลยไม่สมบูรณ์นัก แต่หวังว่ามีประโยชน์แก่คนอื่น ๆไว้ศึกษาหาข้อเปรียบเทียบจุดดีจุดด้อยของงานเพื่อการพัฒนางานของตนต่อไป

หากท่านเจ้าของผลงานมีรูปถ่ายที่มีคุณภาพดีกว่านี้ ก็ให้ช่วยส่งมาที่อี-เมล์ของผมได้เลยจะได้ทำการเปลี่ยนเป็นรูปที่ดีกว่า เพื่อเป็นประโยชน์แก่การเผยแพร่ความรู้ต่อไป และ ชื่อบางท่านอาจสะกดผิด หรือ ไม่มีนามสกุล ทั้งนี้เนื่องป้ายทะเบียนผลงานที่เป็นลายมื่อเขียนค่อนข้างหวัด ผมอาจจะคาดเดาผิดต้องขออภัยไว้นะที่นี้ด้วย

ในครั้งนี้ขอรายงานผลสองประเภทก่อนคือ

ยุทธยานยนต์ มาตราส่วน 1/35

รางวัลที่1 อมรฤทธิ์ (ไม่ทราบนามสกุล ขออภัยอ่านไม่ออก) ผลงาน Marder III ทามิยะขนาด 1/35

รางวัลที่2 ลักษณ์ คูณสมบัติ ผลงาน Char B1 (German Service) ทามิยะขนาด 1/35

รางวัลที่3 ทยารัตน์ เดชหาญ ผลงาน T-34 ทามิยะขนาด 1/35

บุคคลจำลองไม่จำกัดมาตราส่วน

รางวัลที่1 อังกูร บุญญะ ทหารมอแตอร์ไซค์เยอรมัน ของทามิยะขนาด 1/35

รางวัลที่2 เกรียงไกร เผ่าจินดา German motorcycle ทามิยะขนาด 1/35

รางวัลที่3 นพดล ปิยะขันธ์ ไม่บอกชื่อผลงาน และยี่ห้อ ขนาด 1/16

2007-11-13T22:37:00.004+07:00

บทสรุปการดีดสีโคลน

ผลงานที่เสร็จสมบูรณ์ด้วยการผสมผสานระหว่างเทคนิคการปัดแห้งแบบกลับ และการดีดสีโคลนด้วยแปรงสีฟันเด็ก จะให้การแต่งเก่าดูสมจริงมากกว่าการ พ่นไล่ด้วยปากกาพ่น หรือการระบายสีด้วยพู่กันแบบเดิม

หวังว่าข้อเขียนทั้งสามตอนนี้จะมีส่วนช่วยในการปฏิบัติงานด้านโมเดลกับผู้อ่านมากยิ่งขึ้น

ผมเองมีความเข้าใจว่าคนส่วนใหญ่คิดว่างานลักษณะนี้ยากมากจนเกินทำ ซึ่งไม่เป็นความจริงเลย มันก็มีความยากง่ายไม่ต่างจากเทคนิคเดิม ๆ ที่เราทำ ๆ กันอยู่แล้ว แต่ความยากแท้จริงคือการยึดติดกับกับตัวเราเองเสียมากกว่า โดยไม่กล้าที่จะก้าวข้ามขีดจำกัดเดิม หรือการก้าวย่างเข้าสู่ขอบเขตใหม่ ๆ ต่างหาก สุดท้ายตัวเรานี้แหละคือตัวขวางกันการพัฒนาของตนเอง

สำหรับผมแล้วการทำงานโมเดล เป็นทั้งการทดลอง และ การผจญภัย ในคร่าเดียวกัน ทุก ๆ ครั้งที่ทำงานใหม่ ทำเทคนิคใหม่ ๆ ในใจจะต้องรู้สึกตื่นเต้น สนุกสนาน ทุกครั้งไป (เป็นสีสันให้กับชีวิต)

2007-11-13T22:37:00.003+07:00

โคลนกระเด็น
ขึ้ดินกระดอน

เทคนิคนี้นำไปสาธิตที่งาน MMC3 อีกเช่นกัน ดองไว้นานใกล้จะมีงานครั้งใหม่แล้วเลยรีบเอาออกมาเขียน(ฮ่าๆ) เป็นเทคนิคที่ง่ายแบบเส้นผมบังภูเขา หรือหลายคนคิดออกแต่ไม่กล้าทำ เพราะมันดูโหด ป่าเถื่อน ที่เดียว แต่ผมว่า เทคนิคนี้ใช้ได้ผลมาก โดยวิธีการอื่นทดแทนไม่ได้เลย โคลนกระเด็น มันก็ต้องกระเด็นจริง ๆ สิ วิธีการง่าย เริ่มเตรียมอุปกรณ์

สีฝุ่นมิก (สีอื่น ๆ เช่น สีทามิยะ สีฝุ่นทั่วไป ตามถนัด)
ถ้วยผสมสี
แปรงสีฟันเด็ก

ใช้สีน้ำตาล+สีเนื้อ (Light Dust) อย่างละเท่า ๆ กัน ผสมกับน้ำ

แปรงเด็กจะมีขนาดขนสั้นด้ามจับสั้น จับถนัดมือ และรัศมีวงสีที่ดีดออกไปแคบกว่าแปรงของผู้ใหญ่

ละอองสีจะออกมาเล็ก รัศมีวงแคบ ก่อนดีดจริงก็ซ้อมหลายรอบ ๆ

ดีดจริงก็ใช้กระดาษทิชชู่ช่วยบังในจุดที่ไม่ต้องการ เช่นด้านบนรถ

เอารถวางนอนตะแขงข้างจะเป็นต่ำแหน่งที่ทำงานง่ายที่สุด จุดที่ควรมีรอยโคลนกระเด็นก็มีหลายจุดดังนี้

ด้านหน้ารถ
ท้ายรถ
ทางข้างรถซ้าย ขวา ติดกับข้างท้าย

ต่ำแหน่งด้านข้างซ้ายท้าย

ตำแหน่งท้าย

สาเหตุที่ผมใช่สีฝุ่นก็เพราะ เช็ดออกได้หากทำงานพลาด ก็ล้างทำใหม่

ตัวทดสอบนี้เป็นการทคลองเอารถถังใหม่มาดีดสีเลย มันก็อาจดูแรงตัดตัวรถมากเกินไป เวลาทำจริง ๆ ก็ต้อง ทำขั้นตอนการเวทเทอริ่ง (แต่งเก่า) อื่น ๆ ให้สร็จเสียก่อนค่อยดีดโคลนมันจะออกมาได้พอดี อย่างคันสาธิตนี้ผมค่อยออกมาแต่งเก่าที่หลัง (คันสมบูรณ์จะนำเสนอต่อไปครับ)

2007-11-06T13:54:00.003+07:00

Negative Drybrush :

การปัดแห้งแบบกลับง

เนกาทิฝ ดรายบรัช หรือ การปัดแห้งแบบกลับ เกิดจากการทดลองหาเทคนิดของผมเมื่อ 7-8 ปีก่อน ส่วนชื่อ เนกาทิฝ ดรายบรัช มาตั้งเอาภายหลังจากเริ่มออกหนังสือ Mast ในช่วงพ.ศ. 2544

ปัจจุบันพวกฝรั่งก็ใช้เทคนิคแบบนี้กันมาก ที่พูดแบบนี้ไม่ได้หมายความว่าผมคิดก่อนเขาหรอกนะครับแต่เป็นเรื่องของต่างคนต่างคิด ของแบบนี้ทำเยอะมันก็จะเข้าถึงศาสตร์ไปเอง สมัยนู้นเหมือนจะเป็นเทคนิคลับที่ฝรั่งเก่งๆไม่ค่อยเปิดเผย(เป็นการวิเคราะห์ของผมเอง) สำหรับผู้ที่ติดตามงานเขียนของผมเป็นประจำคงรู้จักเทคนิคนี้กันดีอยู่แล้ว

เทคนิคนี้ก็คือการใช้สีฝุ่นเข้ม ๆ ปัดแห้งตัวงานนั้นเอง ในที่นี้ส่วนตัวผมนิยมสีดำของเกรยอง เหมาะกับการทำยุทธยานยนต์มากที่สุด ให้ความรู้สึกว่าผ่านการใช้งานมานาน โดยเฉพาะตัวทะเลทราย-พรางหิมะจะให้ผลดีมาก (ดีกว่าการวอชสีเข้มให้อัดไปตามซอก ซึ่งจะไม่มีทางให้เกิดความรู้สึกว่ามันอยู่ในทะเลทรายได้เลย)

เกรยองแท่งนำมาฝนกับกระดาษทราย เพียงเล็กน้อยก็พอ

เคล็ดลับของพู่กัน ต้องเป็นพู่กันกลมขนอ่อนเบอร์10ขึ้นไปจะทำให้การปัดสีได้น้ำหนักที่นุ่มนวล (รอยปัดจะได้ไม่แรงหรือชัดเกินไป)

จับเกรยองผ่านกระดาษหรือถุงเล็ก ๆ ป้องกันสีเปื้อนมือ ไม่เช่นนั้นสีจะติดมือไปโดนงานก็จะเปื้อน

ใช้พู่กันปัดเบา ๆ บนสีฝุ่นดำที่ติดอยู่กระดาษทราย (นิดเดียวก็พอ)

ปัดเบา ๆ ทั่วชิ้นงาน แบบกวาดบ้านเลย ซักรอบหนึ่งก่อนรอบถัดไปค่อยมาดูว่าจุดไหนเราอยากเน้นหน่อยก็ปัดซ้ำอีกหลายๆเทียวมันก็จะค่อย ๆ เข้มขึ้น

รูปใกล้ ๆ จะเห็นได้ชัดเจนว่าตามขอบมุมจะขึ้นเป็นสันสีเข้ม ๆ ผลอีกอย่างของเทคนิคนี้คือรอยสันเข้ม ๆ หากดูไปจะคล้ายรอยถลอกขนาดเล็ก

หมายเหตุ: ต้องขออภัยไว้ในที่นี้ด้วยที่ภาพชุดนี้อาจดูไม่ค่อยเรียบร้อยนัก เพราะถ่ายทำกันสด ๆ ระหว่างการสาธิตในงานเชอร์แมนเดย์(MMC3เมื่อต้นปีพ.ศ.2550)

2007-11-06T13:54:00.002+07:00

หมุน ขยับ ขยับ หุ่นไม้...กลไกได้อารมณ์
ที่ TCDC (ตั้งอยู่ในเอ็มโพเรียม)

อาทิตย์ก่อนไปกินข้าวกลางวันกับลูกค้าที่นั้นพอดีเลยได้แวะไปดูนิทรรศการอีกครั้ง และโชคดียิ่งกว่าที่มีกล้องติดไปด้วยเลยได้ถ่ายมาให้ชมกันเรียกน้ำย่อย ครั้งนี้เป็นงวดที่สอง(งวดแรกไปกับคุณmoondog) งานดีมากได้อารมณ์สนุกสนานงาน หลายชิ้นเนี้ยบมาก ทุกอย่างล้วนทำด้วยไม้กับทองเหลือง มีอะไรหลายอย่างสามารถเทียบเคียงกับงานโมเดลได้สบาย ใครได้เห็นก็น่าจะได้มีความคิดใหม่ๆมาพัฒนางานตัวเอง

ชิ้นเด่นๆเป็นงานของพอล สปูนเนอร์ ที่งามจับใจ ทั้งเนื้อหา กลไก และเทคนิคการแกะสลักไม้ คล้ายภาพประกอบที่มีชีวิต ไม่แปลกใจเลยที่เขามีพื้นฐานมาจากการเรียนมาจากfine art ส่วนนักสร้างท่านอื่นๆก็สร้างได้ดีไม่แพ้กัน

งานนี้จะหมดสิ้นเดือนกันยายนนี้แล้ว ใครพลาดผมบอกได้เลยว่าคุณจะเสียใจ

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ http://www.tcdc.or.th/eventse.php?act=view&id=133

"u-boat" ชิ้นที่ผมรักที่สุดในงาน พวกเล่นโมเดลเห็นรับรองต้องยิ้ม

"โจรสลัดพายเรือ" จะที่มีก้างปลากระโดดตาม และมีนกโครงกระดูกบินอยู่เหนือหัว

กรีกส่งของ "จานด่วนเจ้าแรกของโลก" จากคำบรรยายในงาน

"ฝันร้าย" ชิ้นเด่น และใหญ่ที่สุดในงาน ของพอล สปูนเนอร์

2007-11-06T13:53:00.003+07:00

เรียกใช้วัสดุง่าย...

วัสดุที่เราใช้ๆกันนั้นมีมาก ทั้งพลาสติคแผ่นหลายความหนา 0.2, 0.3 ,0.5, 1.0,1.2, 1.5…แผ่นใส, แผ่นโลหะหลายชนิดทั้งฟรอย์ ตะกั่ว ทองแดง ทองเหลือง สังกะสี อะลูมิเนียมก็แล้วแต่จะจัดสรรกันมาใช้ให้เหมาะเจาะกับงาน วิธีการเก็บที่ช่วยรักษาวัสดุ และทำการหยิบใช้ได้ดังใจของผมคือเอาไปสอดใส้ไว้ในนิตยสารเล่มเก่าลืมโลกซึ่งนำมาแปลงเป็น "หนังสือพัสดุ"

วิธีก็แสนง่ายจับใส่เรียงกันเว้นแต่ละอย่างห่างกันซัก 5-6หน้า ตัวกระดาษจะเป็นกันชนและช่วยประคองวัสดุ เวลาเก็บหนังสือพัสดุก็เอาไปรวมกับหนังสือทั่วไปที่ใกล้โต๊ะทำงาน ของผมก็จะมีหนังสือข้อมูลบางส่วนไว้บนโต๊ะทำงานอยู่แล้วจะได้ไม่ต้องเดินไปเปิดตู้หนังสือบ่อยๆ หนังสือพัสดุจึงหยิบง่ายใกล้มือ

เอาหนังสือพัสดุไว้ระหว่างกล่องแฟ้มสองกล่องในที่นี้ผมแยกเป้นสองเล่มระหว่างพวกพลาสติค และโลหะ

หน้านี้ใส่พลาสติค 0.5 เศษเล็กก็เก็บได้

หน้านี้ใส่พลาสติค 0.3 ม.ม.

แผ่นตะกั่วย่นง่ายต้องเก็บดีๆ

2007-11-06T13:53:00.002+07:00

การระบายสีแผงหน้าปัดเครื่องบินไม่ยากเลย

ภาพชุดนี้ผมเตรียมไว้นานแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสนำเสนอเสียทีจนมีคนเขียนส่งจดหมายขอให้ผมนำเสนอวิธีการและกลเม็ด...ก็จัดให้ตามคำขอครับ

ส่วนนี้นักต่อโดยทั่วไปมักจะแขยงรู้สึกไปเองว่ามันยาก ครับ..มันง่ายกว่าที่คุณๆคิดกันมากนัก ปัญหาน่าจะเกิดจากสามสาเหตุหลักคือ 1 แสง 2 พู่กัน 3การวางแผน ไม่ดีพอ

แสงน้อยเกินไปทำให้มองเห็นงานไม่ชัด โคมไฟที่ใช้ต้องคุณภาพดี และต้องอยู่ข้างซ้ายมือเสมอสำหรับคนถนัดขวา เพื่อป้องก้นเงามือเราเองบังงาน(ถนัดซ้ายให้เอาโคมไฟไว้ขวาของโต๊ะ)

พู่กันเก่าเกินไป และขนาดใหญ่ไม่เหมาะกับงาน ทางแก้ที่เป็นกฎประจำใจไว้เลยคือต้องใช้เบอร์ 0เท่านั้น และเป็นของใหม่ๆใช้งานมาครั้งสองครั้งเป็นอย่างมาก แกะกล่องมาเลยดีที่สุด อย่ากลัวเปลืองด้ามหนึ่ง 6-7บาทเอง

การวางแผนก็คือการแบ่งขั้นตอนก่อนหลังว่าเราจะลงสีอะไร หลักสำคัญคือให้ลงสีกลุ่มที่มีพื้นที่ใหญ่ก่อนพื้นที่เล็ก จากง่ายไปยากเสมอ

ภาพด้านล่างนี้เป็นขั้นตอนการระบายเป็นชั้นเพื่อให้ดูเป็นแนว

*สำหรับสีทาควรใช้สีทามิยะ หรือสีเชื้อน้ำของกุนเซ่จะดีที่สุด*

พื้นล่างสุดคือสีเทาอ่อนใช้พ่นด้วยปากกาพ่น เพื่อความเรียบ และจะช่วยเป็นสีรองพื้นให้สีที่จะทาภายหลังไปในตัว ให้ระบายด้วยสีดำ หรือสีเข้มผสมจางๆให้ทั่วเพื่อเป็นตัวเน้นเส้นรองรอยขอบเขตในการระบายชัดเจนยิ่งขึ้น

การระบายจอหน้าปัดด้วยสีดำเงา เลยกรอบจอก็ไม่เป็นไรเพราะจะต้องลงสีกรอบอีกสีทับ

กรอบจอลงด้วยสีเทาด้าน ส่วนแผงเล็กสี่เหลี่ยมที่บางอันมีหน้าปัดเล็กอยู่ด้วยก็ระบายเป็นเทาทึบไปเลย เพราะจอดำมันเล็กระบายที่หลังง่ายกว่า

ปุ่มตามกรอบจอใช้สีเทาแบบพื้นแต่ผสมอ่อนกว่านิดหน่อย หากแต้มสีปุ่มพลาดก็ให้ใช้สีเทาแต้มกลบลบรอยพลาด กว่าจะได้ผมก็เล่นไปหลายรอบ (แต่รวมเวลาทุกขั้นตอนก็ไม่เกินสองชั่วโมง)

แต้มหน้าปัดเล็กด้วยสีดำมัน

แต้มทุกปุ้มที่มีสีด้วยเทาอ่อนก่อน(ขาวก็ได้) ค่อยแต้มสีแดง เหลือง เหตุที่แต้มสีอ่อนรองไว้ก่อนเพื่อสีแดงเหลืองจะได้สีสดกว่าการแต้มบนสีพื้นเข้มตรงๆ

รูปลอกในกล่องบางทีให้แผงหน้าปัดมาก็ให้ใช้มีดตัดแยกจอแสดงผลออกมา นำมาแช่น้ำติดแบบรูปลอกโมเดลทั่วไป

จอแสดงผลตัอออกจากรุปลอกของโมเดลมาติด ตรวจตามขอบแผงหน้าปัดสีเทาเข้มมีรอยไม่เรียบร้อยให้เก็บรายละเอียดสีด้วยสีเทาอ่อน(สีเดียวกับที่พ่น)เป็นพื้นเป็นขั้นสุดท้าย

เคล็ดลับการใช้สีให้มีมิติมากขึ้นคือการทำให้สีเดียวกันมีหลายเฉด อย่างเช่นในหน้าปัดอันนี้ในคู่มือจะให้แต้มเทาเข้มทั้งแผงย่อย และจอเหมือนกัน แต่ผมก็มาแยกใหม่ให้จอดำกว่ามันกว่าส่วนแผงย่อยที่รองรับก็ปรับให้สีเทาอ่อนลงกว่าจริงเล็กน้อย(ดูจากรูปจริง)ก็จะมีผลให้ระหว่างวัตถุทั้งสองไม่จมเข้าหากันมากเกินไป

ที่เขียนมาอาจจะอ่านเข้าใจยากหน่อย แต่ก็ขอให้ลองอ่านทวนดูหลายๆรอบดูภาพประกอบด้วย ถ้าทำตามจริงๆได้ก็ยิ่งดีรับรองว่าจะเข้าใจ และจะรู้เลยว่าแผงหน้าปัดระบายไม่ยากเลย

2007-11-06T13:53:00.001+07:00

การจัดการชิ้นส่วนที่มาก

บ้างครั้งโมเดลบ้างชุดจะมีชิ้นส่วนที่มากมโหฬารอย่างไม่น่าเชื่อทั้งเกิดจากเจตนา และไม่เจตนาของผู้ผลิต เดี๋ยวนี้ชิ้นส่วนซักพันแทบจะเป็นเรื่องปรติกันแล้ว วิธีการแก้โรคปวดหัวจากแผงมากๆแบบนี้ ของผมใช้กลเม็ดง่ายๆด้วยการติดฉลากเขียนอักษรตัวโตๆบอกแผงอีกทีเป็นตัวเอบีซีตามใบประกอบของเขานั้นละ....จะทำให้ควานหาง่ายขึ้นเยอะ (ขณะนี้ผมก็กำลังประสบเคราะห์กรรมเจองานที่มีแผงa-z และมากกว่า หวังว่ามันจะเสร็จในเร็ววันนี้จะได้เอามาอวดเพื่อนๆ)

อีกทิปที่ทำบ่อยๆคือเมื่อชิ้นส่วนมีลักษณะคล้ายๆกันเยอะๆ เมื่อตัดออกจากแผงแล้วจะทำให้งงติดสลับกันได้ ก็ใช้ปากกาเคมีเขียนด้านหลังตัวเล็กๆกันการผิดพลาดได้ชะงักนักแล

Millennium Falcon ก็เป็นงานอีกชิ้นที่มีชิ้นส่วนมาก และการประกอบที่ซับซ้อน ผมก็ต้องใช้กลเม็ดทั้งสองในการทำงานแต่กว่าจะทำสำเร็จก็เล่นเอาเหงื่อตกเหมือนกัน ติดตามชมงานชิ้นนี้ได้ที่http://artstico.blogspot.com/search/label/SI-FI%20Millennium%20Falcon%201%3A72

2007-11-06T13:51:00.006+07:00

การแต่งสีเก่าโมเดลยุทธยานยนต์

อย่างเป็นขั้นตอน

:Sturmgeschutz III Ausf B

Tamiya 1:48 scale plastic kit

Modeled by Luck (M2K)

first publish: MAST magazine Vol.60 (Jan2007)

นี้เป็นบทความแนว how to ครั้งแรกของบล็อกแห่งนี้ หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับผู้อ่านที่หัดเล่นโมเดล หรือเล่นได้ไม่นานแต่อยากยกระดับผลงานให้ดียิ่งขึ้นเช่นมืออาชีพ รับรองว่าจะมีบทความที่เป็นประโยชน์มาลงให้อ่านกันทุกเดือน นอกจากผมแล้วยังมีญาติท่านอื่นๆที่ผมได้เชิญมาเขียนเพื่อเปิดเผยกลเม็ดเด็ดพรายอีกเพียบขอให้ติดตามกัน ส่วนท่านที่มีผลงานเด็ดๆก็อย่าลืมส่งมาให้ผมได้ ykkart@gmail.com จะได้นำมาลงในนี้หรือนำไปลงในคอลัมม์โมเดลจากทางบ้านใน POWER UP ต่อไป

หลังจากประกอบทุกอย่างเข้ากันทั้งหมดแล้วก็รองพื้นด้วยสีรองพื้นเบอร์500 ใช้เป็นจากกระป๋องก็ไม่เลว แต่ต้องพ่นห่างไม่น้อยกว่าหนึ่งฟุต

สีเทาเยอรมันใช้Mr.color เบอร์ 40ผสมขาวอีกราว10% ให้ทั่วลำตัวด้านบน ช่วงล่างแค่บางไม่ต้องหนาเพราะจะพ่นสีน้ำตาลทับ

ช่วงล่างทั้งหมดตั้งแต่กราบข้างลงไป ใช้สีน้ำตาล Mr.color เบอร์43 พ่นฟุ้งมาถึงกึ่งกลางลำตัวเป็นเหมือนฝุ่นที่ฟุ้งมาเกาะตัวรถ

ช่วงล่างต่ำลงจะเป็นสีน้ำตาลอย่างชัดเจน พอไล่มาทางข้างบนต้องจางลงอย่างเป็นธรรมชาติ

มุมมองทางด้านหน้าจะเห็นการไล่จับตัวของสีน้ำตาลอย่างชัดเจน

นำสีฝุ่นมิก light dust ตักใส่ถ้วย

ผสมกับน้ำเปล่าให้มีสีซัก10%ก็พอ จะดูเป็นสีที่จางจนดูว่าเกือบไม่มีสี (สามารถผสมกับทินเนอร์ หรือน้ำมันสนก็ได้ครับ แต่เพื่อสุขภาพของตัวเองผมเลยใช้น้ำดีกว่า)

ทาให้ทั่วช่วงล่าง

โชกๆไปโลด ไม่ต้องกลัวเสียโดยเฉพาะที่ปีกนกและล้อ

รอจนแห้งจะเกิดคราบสีทั่วไปหมด ( ตอนเปียกจะมองไม่เห็นสีเลย)

คราบสีฝุ่นก่อนเกลี่ยด้วยไม้สำลี

สีฝุ่นจะขึ้นเป็นหย่อมๆดวงๆดูไม่เข้าท่าแต่ไม่ต้องกังวล

ใช้ไม้สำลีเช็ดส่วนที่ไม่สวยออก เกลี่ยสีให้กลืนกันได้แบบสบายๆ

หลังคาก่อนลงสีฝุ่น

ลงด้วยสีฝุ่นlight dust +drak mud ผสมกันในอัตรา 2:1 นำมาปัดไปให้ทั่ว โดยเฉพาะตามซอกมุม ผสมสีไว้เยอะเลยอย่าเสียดาย ใช้ให้เต็มที่งานจะได้ออกมาดี ตามหลังคาจะเป็นขี้ดินที่เกิดจากคนเดินขึ้นเดินลงนั้นเอง

ภาพรวมของการปัดฝุ่น

ด้านหน้าที่ปัดสีฝุ่นแล้ว

หม้อพักท่อไอเสียใช้สีฝุ่นdrak mud ผสมน้ำน้อยๆทาเป็นสนิมได้เลย นอกจากสีเหมือนแล้วสีฝู่นยังให้ลักษณะผิวหยาบเป็นเม็ด

อุปกรณ์รอบคันทาด้วยสีทามิยะอีนาเมล หรือจะใช้สีอะครายลิกก็ไม่เลว ลงด้วยสีฝุ่นlight dust +drak mud ผสมกันในอัตรา2:1 ผสมน้ำทาจาง

ทำสีเนกาตีฟดรายบรัชทำด้วยเกรยองสีดำนำมาฝนกับกระดาษทรายเสียก่อน ใช้ภู่กันเบอร์ 4ปัด และคราบเขม่าการยิงก็ใช้สีฝุ่นเช่นกัน

ขั้นตอนการทำสีตีนตะขาบ สีพื้นเดิมที่เป็น Mr.color เบอร์43

ใช้สีเทาเข้มผสมสีเงินทา

ปัดด้วยสีเงินบางๆเฉพาะหน้าและข้างตีนตะขาบ

สีฝุ่นlight dust +drak mud ผสมกันในอัตรา 1:1 ผสมน้ำทาจางๆจนทั่ว

เมื่อสีแห้งจะเป็นคราบ

ใช้ไม้สำลีเช็ดหน้าสายพานให้สีดินให้เหลือติดเฉพาะในซอก

สีขอบล้อยางทาด้วยเทาเข้มอมน้ำตาล

โดยสรุป

วิธีการทั้งหมดนี้ค่อนข้างง่ายต่อการทำตาม ให้ผลดีไม่ต่างจากมืออาชีพเลย วิธีการนี้สามารถยึดไว้เป็นพื้นฐานดัดแปลงใช้ได้กับทุกสีทุกลายพราง ยังผสมกับเทคนิคอื่นได้อย่างกลมกลืน เช่นดีดโคลน แต้มรอยถลอก ส่วนเรื่องของวัสดุก็ดัดแปลงกันตามใจชอบ เช่นสีฝุ่นก็ใช้ของตามท้องตลาดเป็นหลอดราคาถูกก็ได้แต่สีจะแจ๊ดและมีค่าความคงทนต่ำ (permanent)นานไปสีจะจางลง ยิ่งอยู่ในที่มีความเข้มขนของแสงมากจะจางลงเร็วขึ้น วัสดุขั้นต่ำก็น่าจะใช้เกรยองสีเป็นแบบแท่งเหลี่ยม (มักจะเรียกกันติดปากอย่างผิดๆว่าสีฝุ่นพาสเทลซึ่งหมายความถึงลักษณะเชดสีอย่างหนึ่ง)จะดีกว่า สำหรับตัวผมเองมีทัศนะว่าใช้ของดีหน่อยงานจะได้อยู่ “สวยไปนานๆ”

งานชุดนี้เป็นงานแรกที่เขียนและถ่ายทำการทำสีอย่างละเอียดที่สุดของผม ทำไปก็เหนื่อยไปเพราะต้องขัดจังหวะเอาออกมาถ่ายรูปตลอด ทำงานแล้วขัดๆพิกล หวังว่าความเหนื่อยยากของผมคงจะมีประโยชน์อยู่บ้าง

2007-11-06T13:51:00.000+07:00

MILITARY MODELER CONFERENCE 2007
SHERMAN'S DAY

ปีนี้ก็เป็นปีที่3แล้วสำหรับงาน MILITARY MODELER CONFERENCE ปีนี้ก็จัดกันที่ร้านพลาโม เหมือนครั้งแรก ครั้งหน้าก็เป็นที่นี่อีกเช่นเดิม บรรยากาศงานเริ่มขึ้นตอนบ่ายโมงแดดเปรี้ยงภายหลังกล่าวเปิดงานโดยคุณหมีแห่งร้านพลาโม มีกิจกรรมดังนี้

บรรยายเรื่องเชอร์แมนโดยคุณต่อลาภ อินทรเรืองศร
ทำการลงคะแนนโมเดลเชอร์แมนโดยผู้ส่งงานและวิทยากร
ประกาศผลรางวัลThe Best of Showและ Pre Master
สาธิตชุดที่1การทำเนกาตีฟดรายบรัช
สาธิตชุดที่2การทำเคเบิลลากจูงด้วยลวดพันมอเตอร์
สาธิตชุดที3การดีดโคลนบนยุทธยานยนต์
สาธิตชุดที่4การทำผิวป้อมโลหะหล่อด้วยกาวทามิยะ

ภาพบรรยากาศขณะผู้ร่วมงานกำลังคุยกันออกรสกับวิทยากร

ผลงานของคุณสมฤกษ์ที่ได้รับรางวัลThe Best of Show

M50 Super Sherman ขนาด 1:16 ที่คุณสมฤกษ์ดัดแปลงจากตัว M4ธรรมดา ใช้ M50ของตัวดราก้อนเป็นแบบขยาย และใช้ข้อมูลจากอินเตอร์เน็ทที่ต้องใช้การค้นหาอย่างยากเย็น เป็นเวลากว่า 1ปีงานชิ้นนี้จึงเสร็จลงได้ วัสดุที่ใช้ในการดัดแปลงเป็นของง่ายเช่นไม้โปร อีฟ็อกซี่ และแผ่นทองแดง (เป็นเพลทพิมพ์งานที่เหลือใช้จากที่ทำงาน) ที่พิเศษกว่าใครคือเจ้าคันนี้เป็นตัวบังคับวิทยุ วิ่งได้ มีเสียงเครื่องยนต์ และยิงปืนก็เกิดแรงสะท้อน ...ว้าว! ทำให้คนแถวนั้นตาค้างไปหลายคน โดนบิวอารมณ์หาพวกจากเจ้าของอีกสงสัยปีหน้างานจะได้เห็นงานชิ้นโตๆอีกหลายชิ้น

การแต้มรอยถลอกค่อนข้างใหญ่ และมีมากไปนิด จุดนี้เจ้าของงานก็ว่าจะแก้สีอีกสักรอบ เพราะตอนทำสีแกว่าทำหนักมือไปหน่อย

คุณสมฤกษ์ (เสื้อดำ)รับโล่ห์รางวัลจากคุณต่อลาภ

หน้าตารางวัลที่ผมออกแบบ และสร้างเองครับ

รถถังเล็กๆที่ปั้นเองปีนี้ป็นเชอร์แมน ปีก่อนๆก็จะเป็นแพนเซอร์ 4 และ T-34

ตัวขนาด 1:48 ของคุณต่อลาภ ที่ทำออกมาอย่างละเอียดมากลองสังเกตดูตามการ์ดกล่องมองสิครับ

เทียบกับขนาดมือ
คัตเตอร์ด้านหน้าขึ้นรูปเองด้วยแผ่นพลาสติค

บางส่วนของโมเดล Shermanที่เข้าร่วมงาน

#สำหรับปีหน้า2008เป็นหัวข้อTiger I แล้วพบกัน!